Uzasadnienie
III SA/Łd 120/10
Pismem z dnia 8 lutego 2010 r. W. P. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]). W treści skargi sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Skarżący, wobec nie przedłożenia wniosku na urzędowym formularzu - stosownie do treści art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) został wezwany do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym w wezwaniu terminie, pismem z dnia 17 marca 2010 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.500 zł. Wskazał także na ponoszone w swoim gospodarstwie domowym wydatki, do których zaliczył: czynsz (650 zł); energia elektryczna (140 zł), telefon (60 zł) oraz wydatki na leki (ok. 300 zł). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne dochody skarżącego stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.602 zł brutto. Skarżący nie posiada własnego domu ani mieszkania, jak wyjaśnił zajmuje mieszkanie lokatorskie na zasadzie umowy najmu. Zaznaczył także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Ponosi natomiast zwiększone wydatki na leczenie, w szczególności okulistyczne.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową wnioskodawcy, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jedyne jego dochody stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.602 zł brutto. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące koszty utrzymania, do których zaliczył czynsz (650 zł); energia elektryczna (140 zł), telefon (60 zł). Istotne jest także fakt ponoszenia przez skarżącego zwiększonych wydatków na leczenie (ok. 300 zł).
W ocenie referendarza sądowego wysokość osiąganych dochodów w gospodarstwie domowym wnioskodawcy oraz fakt ponoszenia kosztów bieżącego utrzymania daje podstawę do uznania, że ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.