Uzasadnienie
III SA/Łd 120/10
Pismem z dnia 8 lutego 2010 r. W. P. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]). W związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 25 marca 2010 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę, a postanowieniem z dnia 9 września 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego, a następnie w dniu 8 października 2010 r. odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W związku z powyższymi rozstrzygnięciami skarżący W. P., w dniu 25 października 2010 r., złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnioskując o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie jest właścicielem domu, mieszkania ani innej nieruchomości. Jedyne dochody skarżącego, zgodnie z jego oświadczeniem, stanowi emerytura w wysokości 1.500 zł. Wskazał także na ponoszone w swoim gospodarstwie domowym wydatki, do których zaliczył: czynsz (350 zł); energia elektryczna (80 zł), telefon (60 zł) oraz wydatki na leki (ok. 300 zł) i wizyty lekarskie (400 zł). Pozostałą kwotę (ok. 310 zł), jak wyjaśnił, wydaje na wyżywienie. Zaznaczył także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W niniejszej sprawie skarżący postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia z 25 marca 2010 r. został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. W złożonym obecnie wniosku o przyznanie prawa pomocy sformułował ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący W. P. korzysta już z przyznanego mu na mocy powołanego postanowienia zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowanie w tym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego w przedmiocie ustanowienia adwokata wskazać należy co następuje. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jedyne jego dochody stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.500 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące koszty utrzymania, do których zaliczył czynsz (350 zł); energia elektryczna (80 zł), telefon (60 zł). Istotny jest także fakt ponoszenia przez skarżącego zwiększonych wydatków na leczenie (ok. 300 zł) oraz fakt ponoszenia wydatków na wizyty lekarskie (400 zł). Jak wynika przy tym ze złożonego oświadczenia, skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Miesięczny dochód w gospodarstwie domowym, sytuacja zdrowotna oraz wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ii art. 245 § 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.