Uzasadnienie
III SA/Łd 1209/15
K. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia odsetek od kwoty należności celnych.
W dniu 17 grudnia 2015 r. skarżący uiścił, na wezwanie sądu, wpis od skargi w wysokości 100 zł.
Postanowieniem z 23 lutego 2016 r. przyznano skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienia adwokata.
Wyrokiem z 17 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
Następnie, pełnomocnik skarżącego, sformułował wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów postępowania w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W formularzu – wypełnionym przez skarżącego - zaznaczono "zwolnienie od kosztów sądowych" i "ustanowienie adwokata". Z pisma przewodniego wynika natomiast, że skarżący wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze, że pismo to złożyła pełnomocnik skarżącego, ustanowiona w ramach prawa pomocy referendarz uznał, że wniosek faktycznie dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką. Zgodnie ze swoim oświadczeniem skarżący jest właścicielem budynku gospodarczo-mieszkalnego o powierzchni 67 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,79 ha. Zgodnie z oświadczeniem, jedyny dochód skarżącego stanowi emerytura w kwocie 760,56. Skarżący nie uzyskuje żadnych innych dochodów, nie posiada oszczędności, jest natomiast właścicielem samochodu osobowego o szacunkowej wartości ok. 4.000 - 5.000 zł. Wskazał także na ponoszone wydatki, w tym koszy wyżywienia, opłat za media, na które – jak wyliczył – w praktyce wydaje cały swój dochód. Zaznaczył również, że zobligowany jest do opłacania alimentów na córkę.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyne dochody gospodarstwa domowego skarżącego stanowią dochody uzyskiwane z tytułu emerytury kwocie 760,56 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności. Istotne jest także, że skarżący jest zobligowany do regulowania alimentów na dzieci. Nadmienić także należy, że skarżący jest osobą schorowaną, korzystającą w szerokim zakresie z pomocy lekarzy.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci może stanowić obciążenie jego budżetu domowego, które nie będzie możliwe do udźwignięcia. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje załączone do akt postępowania należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu w wysokości 100 zł został przez skarżącego uiszczony w prawidłowej wysokości. Natomiast obecny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skarżący złożył 5 kwietnia 2016 r., tj. już na etapie po uiszczeniu wpisu od skargi. Wskazać w związku z tym należy, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 w zw. z art. 245 § 4 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.