Uzasadnienie
III SA/Łd 133/17
P. M. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem z 25 kwietnia 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z 5 maja 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokat A. K.-M.
Pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy i zwróciła się o wydanie z nich kopii, uczestniczyła w rozprawie przed sądem (w jej imieniu wystąpił adwokat O. M.), adwokat składała także pisma procesowe w roku postępowania.
W dniu 22 czerwca 2017 r. do Sądu wpłynęło oświadczenie skarżącego informujące o cofnięciu pełnomocnictwa dla adwokata ustanowionego z urzędu. Z kolei pismem z 27 lipca 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi poinformowała o zmianie pełnomocnika w sprawie i ustanowieniu nowego pełnomocnika z urzędu.
W dniu 16 sierpnia 2017 r. (data wpływu do Sądu) adwokat A. K.-M. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu skarżącemu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat A. K.-M. obejmuje postępowanie przed sądem w pierwszej instancji.
Z tytułu reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji adwokatowi należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłaty ulegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.