Uzasadnienie
W dniu 4 kwietnia 2007r. S.T. złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2007, w treści którego ubiegała się m.in. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych do działek rolnych o łącznej powierzchni 5,82 ha. Do wniosku strona dołączyła materiał graficzny, na którym wskazała położenie zadeklarowanych do płatności działek rolnych.
Decyzją z dnia [...]., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał stronie płatność bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2007 w łącznej wysokości 3606,55 zł do powierzchni zgłoszonej w treści wniosku.
Postanowieniem z dnia [...]. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. działając w trybie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i art. 150 k.p.a. wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją z dnia [...].
W dniu 8 kwietnia 2012r. S. T. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR pismo, w treści którego wniosła o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka tj. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, na okoliczność udzielenia jej w 2004 roku informacji o zakresie osób uprawnionych do ubiegania się o przyznanie płatności oraz wyłączenie od prowadzenia sprawy Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S..
Postanowieniem z dnia [...]., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. odmówił wyłączenia K. W.- Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. prowadzącego postępowanie dotyczące przyznania S. T. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2007.
Decyzją z dnia [...]., nr [...] Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. uchylił w całości decyzję z dnia [...]., nr [...] i odmówił stronie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2007 i nałożył sankcję w łącznej wysokości 3606,55zł.
Od powyższej decyzji S. T. wniosła odwołanie, w treści którego zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
- 1. art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie strony możliwości działania i obrony swoich praw polegającym na braku wezwania do zapoznania się z całokształtem zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań bezpośrednio przez wydaniem decyzji;
- 2. art. 7, art. 77 i art. 78 k.p.a. poprzez brak zebrania i wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, a szczególności brak wyjaśnienia okoliczności związanych z udzieleniem informacji dotyczących osób uprawnionych do składania wniosków o dopłaty, brak przesłuchania strony i A. G.;
- 3. art. 7 w zw. z art. 75 § 1 i art. 78 k.p.a. poprzez nierozpoznanie wniosku o przesłuchanie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S., w sytuacji, gdy strona zgłosiła wniosek o przesłuchanie go w charakterze świadka na okoliczność udzielenia informacji w zakresie osób uprawnionych do składania wniosków o przyznanie dopłat unijnych.
Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Decyzją z dnia [...]., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji mocy.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca podtrzymując w całości zarzuty podniesione w odwołaniu, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.
W dniu 11 kwietnia 2013r. obecny na rozprawie pełnomocnik skarżącej został poinformowany, że do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 644/11 wydanego w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 po wznowieniu postępowania. Istota problemu oraz stan faktyczny, jaki wystąpił w niniejszej sprawie jest tożsamy z problemem oraz stanem faktycznym będącym przedmiotem rozpoznania we wskazanej powyżej sprawie o sygn. akt III SA/Łd 644/11. Od wskazanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł skargę kasacyjną, która została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt II GSK 78/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270) – zwaną dalej - p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym). W orzecznictwie sądów administracyjnych (vide wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji.
Dodatkowo należy podkreślić, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko Sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt: I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygniecie. Biorąc dodatkowo pod uwagę, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, odwołanie się przez Sąd do rozstrzygnięcia NSA, jakie zapadnie w analogicznym stanie faktycznym i prawnym nie będzie stanowić uchybienia.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...]. w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2007 po wznowieniu postępowania. Wyrokiem z dnia 5 października 2012r., sygn. akt III SA/Łd 644/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu skargi S. T. (a więc tego samego podmiotu co w niniejszej sprawie) na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł.z dnia [...] roku w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005, uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na uchybienia prowadzonego postępowania, w szczególności na nieprzesłuchanie w charakterze świadka Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S., na okoliczność udzielonych przez niego skarżącej informacji w zakresie osób uprawnionych do składania wniosków o dotacje.
Od powyższego wyroku, który zapadł w analogicznym stanie faktycznym i dotyczył problemu, który jest tożsamy z problemem (zarzutem), jaki wystąpił w niniejszej sprawie, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł skargę kasacyjną, która została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt II GSK 78/12.
Wobec powyższego, zdaniem Sądu, z uwagi na prejudycjalny charakter sprawy o sygn. akt III SA/Łd 644/11, względem przedmiotowego postępowania celowym jest zawieszenie postępowania. Rozstrzygnięcie bowiem jakie zapadnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Wzgląd zatem na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II GSK 78/12, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
e.o.