Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi K. K. uchylił decyzję Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki (...) w Ł. z dnia (...) nr (...) i poprzedzającą ją decyzję Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki (...) w Ł. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów I stopnia. W punkcie 2 zasądzono na rzecz skarżącego od organu kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Skarżący reprezentowany był w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, który zawiadomił Sąd o jego ustanowieniu w dniu 30 kwietnia 2018r. (k. 24).
W dniu 16 lipca 2018 r. za pośrednictwem Elektronicznej Skrzynki Podawczej Sądu skarżący wniósł zażalenie na koszty zasądzone w wyroku.
Natomiast w dniu 17 lipca 2018 r. za pośrednictwem Elektronicznej Skrzynki Podawczej Sądu skarżący wniósł wniosek o uzupełnienie wyroku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w skardze wniósł o to, żeby sąd rozstrzygnął sprawę merytorycznie, a sąd nie odniósł się do jego wniosku. W dniu 8 sierpnia 2018 r. skarżący uzupełnił brak formalny ww. wniosku przez jego własnoręczne podpisanie.
Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 17 lipca 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia oraz do uzupełnienia braków fiskalnych przez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwania doręczono skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2018 r.
W dniu 8 sierpnia 2018 r. skarżący podpisał zażalenie oraz wniósł kolejne zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III z dnia 17 lipca 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia. Skarżący wskazał, że powyższe zarządzenie sprzeczne jest z treścią art. 227 p.p.s.a
Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału III, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił własne zarządzenie z dnia 17 lipca 2018 r. wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 t.j.) dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku.
Na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnieniu mogą podlegać dwa elementy orzeczenia tj. rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionej skargi (zażalenia) lub dodatkowe orzeczenie, które powinno się znaleźć w wyroku (postanowieniu), a którego sąd nie zamieścił (np. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania).
Podkreślić należy, że nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł przede wszystkim o uzupełnienie uzasadnienia wyroku "przez rozstrzygnięcie sprawy merytorycznie", od której, w jego ocenie, sąd rozpatrując jego skargę się uchylił.
Odnosząc się do tak sformułowanego wniosku należy stwierdzić, że Sąd podziela powyższe stanowisko, zgodnie z którym w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. W innym wypadku takie działanie zmierzałoby nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę żądań, a wniosek skarżącego w istocie stanowi polemikę z motywami rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu wyrok z dnia 6 czerwca 2018 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Ponadto, jak wspomniano, postępowanie rektyfikacyjne, określone w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie orzeczenia, a nie jego uzasadnienia. Stąd też wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony.
Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
B.K.