Uzasadnienie
III SA/Łd 290/10
Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej k.p.a. i art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. z 2005 r. Nr 240, poz. 1237 ze zm.) odmówił M. G.wydania wypisów z rejestru gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej objętych wnioskiem z dnia 7 grudnia 2009 r.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że do realizacji wniosku o wypis lub wyrys z operatu ewidencyjnego konieczne jest jednoznaczne określenie przez wnioskodawcę przedmiotu wypisu. M. G. wnioskuje o wydanie wypisów dla działek/nieruchomości oznaczonych " obręb [...]". Oznaczenie to nie jest tożsame z aktualnym oznaczeniem działek ewidencyjnych w ewidencji gruntów i budynków. Pomimo przeprowadzonej analizy nie jest możliwe, na podstawie podanego we wniosku oznaczenia, określenie lokalizacji interesujących wnioskodawcę działek ewidencyjnych. M. G. nie wykazał swojego interesu prawnego do otrzymania żądanych wypisów i wyrysów. Podany we wniosku argument, że sąd rejonowy zwleka z wezwaniem MODGiK do przesłania wypisów i wyrysów nie uzasadnia występowania po stronie wnioskodawcy interesu prawnego. Świadczy jedynie o istnieniu interesu faktycznego wnioskodawcy, a taki nie jest podstawą do wydania wypisu i wyrysu osobie innej niż właściciel lub władający.
M. G. wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i kartograficznego zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji, żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia oświadczył, że wyrysy i wypisy ze sfałszowanej mapy ewidencji gruntów – obręb [...] przesłał w [...] r. do Państwowego Biura Notarialnego w Ł. Dokument ten, który zaginął w sądzie, zaświadczał o nieprawdziwym stanie posiadania. Czynności prawne, na podstawie których uwłaszczeni i ich sukcesorzy weszli w posiadanie działek są nieważne z mocy art. 58 k.c. M. G.uważa, iż posiada interes prawny, bowiem jest wnioskodawcą w sprawie o zmianę stwierdzenia nabycia spadku po J. G. i o zniesienie współwłasności.
Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy postanowienie organu administracji pierwszej instancji. Uzasadniając swoje orzeczenie stwierdził, iż podstawową formą udzielania informacji z ewidencji gruntów i budynków jest wypis i wyrys, o których mowa w art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przepis ten w sposób wyraźny ustala zasady wydawania wypisów i wyrysów dla poszczególnych kategorii wnioskodawców. Dla osób fizycznych i prawnych nie będących właścicielami nieruchomości, których wypis/wyrys ma dotyczyć, przewidziano wymóg istnienia po stronie tych osób interesu prawnego w uzyskaniu przedmiotowych danych. Pojęcie interesu prawnego należy rozumieć jako powołanie się na konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu.
Od tak przyjętego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli taki stan, w którym dany podmiot jest bezpośrednio zainteresowany podjęciem (lub zaniechaniem) przez organ określonej czynności lub wydaniem określonego rozstrzygnięcia, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa. W ocenie organu odwoławczego M. G.nie wykazał interesu prawnego uzasadniającego wystąpienie z żądaniem informacji. Organ uznał ponadto, że przedstawione przez wnioskodawcę postanowienia oznaczone sygnaturami [...]r. nie określają dokładnego położenia nieruchomości, a w istniejącej ewidencji gruntów i budynków w rejonie ul. Ł.nie występuje działka rekreacyjna o powierzchni [...] ha.
Ponadto brak w ewidencji gruntów nieruchomości, co do których jako właściciele figurują osoby, po których na podstawie przedstawionych dokumentów M. G. dziedziczy. W istniejącej ewidencji gruntów i budynków nie występuje adres nieruchomości wskazany w piśmie z dnia [...]. przez wnioskodawcę – ul. [...], ani działka [...] obrębu [...] o powierzchni [...] ha. Nie istnieją również obręby geodezyjne [...] wskazane przez żalącego się. W związku z powyższym nie jest możliwe ustalenie położenia nieruchomości w stosunku, do której M. G.legitymuje się postanowieniem sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku, a wydanie wypisu i wyrysu obejmującego inne działki ewidencyjne jest uzależnione od posiadania interesu prawnego, którego wnioskodawca nie posiada.
M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie organu odwoławczego, żądając jego zmiany lub uchylenia. W uzasadnieniu skargi powołał się na treść artykułów 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. W jego ocenie zaskarżone postanowienie narusza te przepisy. Innym uchybieniem było niepowiadomienie wszystkich osób będących stronami w sprawie. Skarżący wskazał, cyt: " Ten grunt sfałszowanej mapy ewidencji gruntów, o której unieważnienie wystąpiłem w Sądzie Okręgowym w Ł. II Wydział Cywilny, [...] znajduje się w moim władaniu, co wypełnia znamiona art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, a więc zachodzą podstawy do wydania wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego".
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skarżący w piśmie procesowym z dnia 24 lipca 2010 r. wniósł o przeprowadzenie dowodu na podstawie akt sprawy [...] Sądu Okręgowego w Ł. na okoliczność, że " owe [...] ha przypadłe mi z racji dziedziczenia po ojcu E. S. G. przypada na każdy z 9 kawałków sfałszowanej mapy ewidencji gruntów".
Sąd na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2010 r. oddalił zgłoszony wniosek dowodowy, uznając że przedmiotem niniejszego postępowania jest odmowa wydania wypisów z operatu ewidencyjnego, a zatem kwestie sporne rozpatrywane przez sąd powszechny, dotyczące sfałszowania map, nie pozostają w związku z niniejszym postępowaniem przed sądem administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a.
W myśl art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Natomiast zgodnie z ustępem 3 tego artykułu starosta wydaje wypis z operatu ewidencyjnego zawierający dane osobowe, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 na żądanie:
- 1) właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub lokale będące przedmiotem wpisu;
- 2) podmiotów publicznych lub podmiotów niebędących podmiotami publicznymi, realizującymi zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny, które związane są z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wpisu;
- 3) innych podmiotów, niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny związany z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wpisu.
Skarżący występując w dniu [...] r. (pismo oznaczone datą [...] r.) o przesłanie wypisu z rejestru gruntów działki nr [...] przy ulicy Ł. nie uzasadnił wniosku poprzez wskazanie prawa do nieruchomości, bądź posiadanie interesu prawnego związanego z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczyć miał wypis. Także we wniosku z dnia [...] r. (data wpływu do organu [...] r.) nie powołał się na okoliczności uzasadniające, w świetle art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wydanie mu wypisów i wyrysów. Wyjaśnił jedynie, że Sąd Rejonowy dla Ł. zwleka z wydaniem wezwania o jakie się do niego zwrócił. Organ administracji pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że " zwlekanie" przez sąd z wezwaniem do przesłania wypisów nie uzasadnia interesu prawnego wnioskodawcy lecz jego interes faktyczny.
Zauważyć należy, iż skarżący prowadzi przed sądami powszechnymi szereg spraw dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Powołuje się na to w pismach składanych w trakcie postępowania administracyjnego. Żądane obecnie wypisy i wyrysy zamierza przedstawić w tych sądach jako dowody w sprawach.
Wypisy z rejestru gruntów i wyrysy map ewidencyjnych mogą być wydane na żądanie sądów prowadzących sprawy cywilne skarżącego. Tym samym zbędne jest ubieganie się przez skarżącego o ich wydanie przez organy administracji. Interes prawny nie zachodzi, gdy zainteresowany może na innej drodze osiągnąć w pełni ochronę swoich praw.
Jedną z przesłanek wydania wypisów z ewidencji gruntów jest władanie gruntem. Skarżący w trakcie postępowania przed organami administracji obu instancji nigdy nie wskazywał na istnienie tej przesłanki. Na tę okoliczność powołał się dopiero w uzasadnieniu skargi wniesionej do sądu administracyjnego. Jeśli organy administracji rozpoznające wniosek skarżącego nie zostały poinformowane o pozostawaniu we władaniu wnioskodawcy przedmiotowego gruntu, to nie mogły podjąć czynności zmierzających do ustalenia na tej podstawie uprawnienia skarżącego do żądania wypisów.
Samo ustalenie, iż wnioskodawca nie jest właścicielem ujawnionym w rejestrze gruntów i nie posiada interesu prawnego związanego z gruntami i budynkami będącymi przedmiotem wpisu uzasadniało odmowę uwzględnienia wniosku.
W ocenie sądu organ odwoławczy błędnie stwierdził, iż w istniejącej ewidencji gruntów i budynków nie występuje adres nieruchomości wskazany w piśmie wnioskodawcy z dnia [...] r. – ulica [...] ani działka [...], a także obręby geodezyjne [...] wskazane przez stronę. Organ powinien pouczyć stronę, iż powyższe oznaczenie działek nie jest tożsame z aktualnym oznaczeniem działek ewidencyjnych w ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie powinien poinformować o, że organ prowadzący ewidencję dysponuje dokumentami przyjętymi do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu 21 grudnia 1972 r., których dane odpowiadają pozycjom wskazanym we wniosku skarżącego. Powyższe uchybienie organu administracji wywołało uzasadnione wątpliwości strony, którą najpierw poinformowano o niewystępowaniu w ewidencji wskazanych przez nią danych, a następnie doręczono jej mapę sporządzoną w 1972 r., zawierającą pozycje określone w jej wniosku.
Powyższe uchybienie nie podważa jednak zasadności odmowy wydania wypisów z rejestru gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej. Strona nie wykazała bowiem uprawnienia do ich utrzymania w myśl przepisów art. 24 ust 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Także nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący niepowiadomienia przez organy administracji wszystkich osób będących stronami w sprawie. W sprawie wszczętej wnioskiem o wydanie wypisów i wyrysów z operatu ewidencyjnego stroną postępowania jest jedynie wnioskodawca. Nie ma zatem podstaw do informowania innych osób o złożeniu wniosku i sposobie jego rozpoznania.
Biorąc pod uwagę pod uwagę powyższe okoliczności sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
t.p.