Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 marca 2017 r., III SA/Łd 319/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił H.W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 maja 2016 r., III SA/Łd 319/16, o odrzuceniu skargi H.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...]. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego - adwokat D.S-C, ustanowionej z urzędu.
Wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego, powołując przepis art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a, wniosła o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 marca 2017 r. poprzez przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które to koszty, zgodnie z oświadczeniem wnioskującej, nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od dręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.).
Z treści powyżej powołanego przepisu wynika, iż uzupełnienie wyroku w postępowaniu sądowoadministracyjnym może nastąpić jedynie na wniosek strony lub uczestnika postępowania, zgłoszony w przewidzianym prawem terminie. Sąd nie uzupełnia natomiast wyroków z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, np. pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą, bądź też orzekł co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, jak również w sytuacji, gdy sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu, w tym dotyczącego kosztów postępowania. Przy czym podkreślenia wymaga, że wniosek o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania może dotyczyć nie każdego wyroku sądu administracyjnego, ale tylko orzeczeń uwzględniających skargę oraz w sytuacjach przewidzianych ustawą (por. T. Woś, H. Knysiak-Saudyka, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz do art. 157, WK 2016, Wydanie VI). Zgodnie bowiem z treścią art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przepis art. 157 p.p.s.a znajduje zastosowanie odpowiednio do postanowień, co wynika z art. 166 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, pełnomocnik skarżącego wniosła o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 marca 2017 r., III SA/Łd 319/16 odmawiającego H.W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, poprzez przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Powyżej wskazane postanowienie stanowiło rozstrzygnięcie incydentalne, wydane w postępowaniu wpadkowym, dotyczącym wyłącznie rozpoznania przez Sąd wniosku skarżącego w aspekcie spełnienia przez niego przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu, wymienionych w art. 87 p.p.s.a. Nie stanowiło natomiast merytorycznego rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 209 p.p.s.a. Tym samym w ocenie Sądu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 marca 2017 r. nie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a.
Ponadto, co istotne, zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawnej ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym przepis art. 209 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast określone w art. 250 p.p.s.a. wynagrodzenie za wykonaną pomoc prawną, udzieloną stronie z urzędu, należne od Skarbu Państwa, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258-261 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., II OSK 1333/08; wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2012 r., II OSK 858/11 – www.cbois.nsa.gov.pl; B. Dauter, A Kabat, M. Nezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 209, WK 2016, Wydanie VI). W myśl art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Do czynności o których mowa w § 1 należą w szczególności: wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie o niezbędnych udokumentowanych wydatków (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 157 §1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
D.Cz.