Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 18 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 386/15

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) w zw. z art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 ze zm.), Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] nr [...] wydaną przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł., odmawiającą uchylenia w całości decyzji ostatecznej wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące maj - grudzień 2005 r.

Niniejszą decyzję wydano w związku z wniesionym przez pełnomocnika Strony wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...], odmawiającą uchylenia decyzji wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] z powodu nie wystąpienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Przedmiotem wznowienia postępowania była sprawa zakończona wydaniem decyzji ostatecznej z dnia [...] nr [...], którą Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił M. C. zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące maj - grudzień 2005 r.

W decyzji z dnia [...] organ kontroli skarbowej stwierdził, że M. C. zaniżył należny podatek akcyzowy z tytułu:

nabycia 619316 litrów oleju napędowego na podstawie faktur VAT, wystawionych przez A. Spółkę z o.o., [...] Z., B., od którego podatku akcyzowego nie zapłaciła ani A. Sp. z o.o., ani inne podmioty uczestniczące w procederze legalizowania oleju opałowego grzewczego – [...] jako oleju napędowego lub innego paliwa pochodzącego z nielegalnego źródła oraz sprzedaży 133043 litrów wyrobu akcyzowego (oleju opałowego), do której posiada nierzetelne oświadczenia lub nie posiada oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego.

Od powyższej decyzji zostało złożone odwołanie. Z uwagi na uchybienie przewidzianego przez ustawę terminu do wniesienia odwołania Dyrektor Izby Celnej w Ł. pozostawił je bez rozpatrzenia, wydając w dniu [...] postanowienie nr [...]. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2011 r. (sygn. akt I SA/Łd 1454/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.

W dniu 11 czerwca 2014 r. do Urzędu wpłynął wniosek pełnomocnika Strony o wznowienie postępowania w sprawie nr [...] m.in. w zakresie podatku akcyzowego za 2005 r. W dniu 1 lipca 2014 r., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wydał postanowienie nr [...] o wznowieniu ww. postępowania. Jako przesłankę do wznowienia pełnomocnik strony wskazał przepis art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, przewidujący wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, w sytuacji gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem pełnomocnika strony takimi dowodami są ujawnione przez M. C. w dn. 15 maja 2014 r. następujące dokumenty:

pismo z dn. 22 listopada 2013 r. zatytułowane "Wnioski dowodowe obrońcy oskarżonego" sporządzone przez adw. I. K. – Ś., z którego wynika m.in., iż w sprawie karnej prowadzonej przed Sądem Rejonowym dla Ł. – Ś. o sygn. [...] m.in. wobec G. M. istnieje wątpliwość, czy paliwo sprzedawane przez spółkę A., której był on prezesem było prawidłowej jakości, czy też był to odbarwiony olej opałowy, jak to twierdzi Dyrektor UKS w wydanych decyzjach, protokół rozprawy głównej z dn. [...] w ww. sprawie karnej, z którego wynika, iż Sąd zwrócił się do Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Rafineryjnego w P. o nadesłanie opinii o jakości paliwa zabezpieczonego w spółce A., wniosek o zwolnienie z zajęcia zbiorników z paliwem położonych w miejscowości

M. z dn. 20 sierpnia 2013 r.

Zdaniem pełnomocnika z ww. dokumentów wynika, że zarówno organy ścigania, jak i organy skarbowe nie dokonały przebadania towaru, pomimo że towar został zabezpieczony. Poznanie jakości i rodzaju towaru jest wg pełnomocnika istotne, gdyż w decyzji nr [...] z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. w przypadku transakcji dokonywanych z M. C. kwestionuje nie tylko stronę podmiotową tych transakcji uznając, iż wystawcą faktur powinien być A. K., nie zaś spółka A., ale kwestionuje również stronę przedmiotową transakcji uznając, iż towarem, który sprzedawała spółka A. był olej opałowy, a nie jak wskazano w fakturach olej napędowy. Poznanie rodzaju towaru jest także istotne dla ustalenia wysokości podatku akcyzowego, którego stawka jest inna w przypadku oleju napędowego i oleju opałowego.

Jednocześnie w związku z ujawnieniem nowych dokumentów pełnomocnik Strony wniósł o przesłuchanie w charakterze świadka G. M. - pełniącego w 2005 r. funkcję Prezesa Zarządu A. Sp. z o.o. na okoliczność ustalenia, czy paliwo sprzedawane przez spółkę A. na rzecz M. C. było olejem napędowym, czy też był to odbarwiony olej opałowy [...].

W dniu [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wydał decyzję nr [...], którą odmówił uchylenia w całości decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] gdyż nie stwierdził przesłanek określonych w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa wskazanych przez pełnomocnika Strony we wniosku. W przedmiotowym postępowaniu nie wystąpiła również żadna z pozostałych przesłanek wznowienia postępowania wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

W dniu 5 stycznia 2015 r. wpłynęło do Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. pismo pełnomocnika Strony z dnia 30 grudnia 2014 r. zawierające wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...] nr [...].

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pełnomocnik Strony nie zgodził się z oceną Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. Podniósł on, że zgłoszone przez Stronę we wniosku o wznowienie postępowania dowody są istotne dla sprawy, gdyż istniały one w momencie wydania decyzji a nie były znane organowi. Dowody te wskazują na fakty, o których organ nie wiedział w momencie wydania decyzji. Zdaniem pełnomocnika przesłuchanie G. M. miało wyjaśnić i uzupełnić o komentarz słowny zgłoszone dowody z dokumentów i miało doprowadzić do poznania nowych istotnych okoliczności faktycznych w sprawie. Zaznaczył on, że pomimo, iż zgłoszone dowody dotyczyły badania próbek paliwa za 2006 r., zaś decyzja odnosi się do roku 2005, to właśnie G. M. mógłby dostarczyć wiedzy, czy w 2005 r. spółka A. nabywała paliwo i olej z tych samych źródeł co w 2006 r. Dodatkowo zdaniem pełnomocnika Strony G. M. mógłby z całą pewnością podać, czy dostawcy paliwa i oleju opałowego do spółki [...] odprowadzili podatek akcyzowy we wcześniejszej fazie obrotu.

Odnosząc się do powyższych zarzutów organ podzielił stanowisko organu kontroli skarbowej przedstawione w decyzji nr [...] z dnia [...]. Podkreślił, że wznowienie postępowania jest jednym z trzech nadzwyczajnych trybów wzruszania decyzji ostatecznej, stanowiących wyjątek od określonej w art. 128 ustawy Ordynacja podatkowa, zasady trwałości decyzji podatkowej. Przepisy dotyczące wznowienia postępowania podatkowego mają charakter szczególnej i zupełnej regulacji prawnej, która w drodze wyjątku, i tylko w określonych sytuacjach, dopuszcza możliwość wzruszenia ostatecznej decyzji podatkowej.

W ocenie organu zarzuty pełnomocnika Strony wyrażone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy są bezzasadne ponieważ w trakcie prowadzonego postępowania dokonano analizy przedłożonych dowodów, tj. pisma z dn. 22 listopada 2013 r., protokołu rozprawy głównej z dn. [...] oraz wniosku o zwolnienie z zajęcia zbiorników. Dowody te nie wskazują nowych istotnych okoliczności dla sprawy, jednakże wynika z nich, iż w wyniku przeprowadzonej kontroli w A. Sp. z o.o. przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. zostały pobrane próbki paliw. Badania próbek paliw pobranych w Hurtowni A. Sp. z o.o. przeprowadził Ośrodek Badawczo-Rozwojowy w P. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, iż w dn. 24 stycznia i 2 lutego 2006 r. w Hurtowni A. Sp. z o.o. znajdowały się olej napędowy oraz olej opałowy. Nie dowodzi to jednak, iż M. C. tego samego rodzaju towar nabywał w okresie od lipca do grudnia 2005 r. (w tym okresie firma B. M. C. ujęła w ewidencji zakupów 619316 litrów oleju napędowego od A. Sp. z o.o.).

W świetle art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie znajduje również uzasadnienia wniosek pełnomocnika Strony o przesłuchanie w charakterze świadka G. M. pełniącego w 2005 r. funkcję Prezesa Zarządu Spółki A. Jak wcześniej wyjaśniono, przesłanką wznowienia postępowania mogą być tylko nieznane organowi wydającemu decyzję nowe okoliczności lub dowody, istniejące w dniu jej wydania, nie zaś potencjalna możliwość ich ujawnienia. Należy tu jednak zauważyć, iż w aktach przeprowadzonego postępowania kontrolnego znajduje się - włączony do akt sprawy postanowieniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] - protokół przesłuchania z dnia [...] w charakterze podejrzanego do sprawy o sygn. akt [...] G. M.. Na str. 5 protokołu G. M. zeznaje cyt: "Ja nie wiem skąd fizycznie pochodziło tak naprawdę paliwo wlewane do zbiorników A.". Trudno w takim razie przyjąć, że skoro G. M. nie posiadał w styczniu 2006 r. wiedzy na temat pochodzenia paliwa będącego w zbiornikach Spółki A. w 2005 r., to będzie on posiadał taką wiedzę po upływie 9 lat.

Reasumując, w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po ponownej analizie zebranego materiału dowodowego, organ kontroli skarbowej nie stwierdził by w przedmiotowym postępowaniu wystąpiła którakolwiek z wymienionych w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przesłanek wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną i w związku z tym orzeczono jak w sentencji.

Postanowieniem z dnia [...] wyznaczono Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

W skardze na tę decyzję M. C. wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił rażące naruszenie:

1.art. 240 § pkt 5 i art. 245 § 1 pkt 1 O.p. poprzez ich niezastosowanie;

2.art. 245 § 1 pkt 2 O.p. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie;

3.art. 120, art. 187 § 1 i 2 i art. 191 O.p. poprzez nie podjęcie wszelkich możliwych działań mających na celu wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz dowolną ocenę dowodów; oraz

W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ nie zbadał i nie ocenił przyczyn wznowienia postępowania wskazanych przez skarżącego, a polegających na ujawnieniu przez M. C. dokumentów w dniu 15 maja 2014 r. Dodatkowo organ odmówił przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze świadka G. M. na okoliczność ustalenia, czy paliwo sprzedane przez spółkę A. na rzecz M. C. było olejem napędowym, czy też był to odbarwiony olej opałowy [...] tak, aby zweryfikować zasadność naliczenia podatku akcyzowego i jego wysokość.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ppsa, skarga zgodnie z art. 151 ppsa podlega oddaleniu.

Kontrolując zaskarżoną decyzję w tak zakreślonej kognicji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, w sprawie nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa, tj. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), zwanej dalej Op, w szczególności stanowiącego jej podstawę przepisu art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

Stosownie do tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania na podstawie tego przepisu może zatem nastąpić, gdy łącznie zostaną spełnione cztery przesłanki, a mianowicie a) wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; b) są one istotne dla sprawy; c) nie były znane organowi, który wydał decyzję; d) istniały w dniu wydania decyzji.

Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowoodkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne zaś to te, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (por. wyrok NSA z dnia 23 maja 2003 r., III SA 2484/01, niepubl.). Ujawnienie nowych okoliczności faktycznych, o jakich mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Op, nie oznacza sytuacji, w której takie okoliczności są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2004 r., FSK 170/04, opubl. PP 2004, nr 11, poz. 60). Nie jest nową okolicznością też nowa ocena znanych wcześniej okoliczności i dowodów (por. wyrok NSA z 16 listopada 2001 r., III SA 1770/00, nie publikowany).

Nowe dowody mają cechę istotnych dla sprawy dopiero wówczas, gdy można na ich podstawie stwierdzić, że gdyby były znane organowi orzekającemu, to mogłyby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy.

Pełnomocnik strony skarżącej jako podstawę wznowienia (240 § 1 pkt 5) podał ujawnienie przez skarżącego w dniu 15 maja 2014 r.:

1. 1) pisma z dnia 22 listopada 2013 r. zatytułowane "Wnioski dowodowe obrońcy oskarżonego" sporządzone przez adw. I. K. – Ś., z którego wynika m.in., iż w sprawie karnej prowadzonej przed Sądem Rejonowym dla Ł. – Ś. o sygn. [...] m.in. wobec G. M. istnieje wątpliwość, czy paliwo sprzedawane przez spółkę A., której był on prezesem było prawidłowej jakości, czy też był to odbarwiony olej opałowy, jak to twierdzi Dyrektor UKS w wydanych decyzjach,
2. 2) protokół rozprawy głównej z dn. [...] w ww. sprawie karnej, z którego wynika, iż Sąd zwrócił się do Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Rafineryjnego w P. o nadesłanie opinii o jakości paliwa zabezpieczonego w spółce A.,
3. 3) wniosek o zwolnienie z zajęcia zbiorników z paliwem położonych w miejscowości M. z dn. 20 sierpnia 2013

M. z dn. 20 sierpnia 2013 r.

Zdaniem pełnomocnika z ww. dokumentów wynika, że zarówno organy ścigania, jak i organy skarbowe nie dokonały przebadania towaru, pomimo że towar został zabezpieczony. Poznanie jakości i rodzaju towaru jest wg pełnomocnika istotne, gdyż w decyzji nr [...] z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. w przypadku transakcji dokonywanych z M. C. kwestionuje nie tylko stronę podmiotową tych transakcji uznając, iż wystawcą faktur powinien być A. K., nie zaś spółka A., ale kwestionuje również stronę przedmiotową transakcji uznając, iż towarem, który sprzedawała spółka A. był olej opałowy, a nie jak wskazano w fakturach olej napędowy. Poznanie rodzaju towaru jest także istotne dla ustalenia wysokości podatku akcyzowego, którego stawka jest inna w przypadku oleju napędowego i oleju opałowego.

Ponadto w związku z ujawnieniem nowych dokumentów pełnomocnik wniósł o przesłuchanie w charakterze świadka G. M. pełniącego w 2005 r. funkcję prezesa zarządu spółki A. na okoliczność ustalenia, czy paliwo sprzedawane skarżącemu było olejem napędowym czy też był to odbarwiony olej opałowy. G. M. – zdaniem pełnomocnika- mógłby dostarczyć informacji, czy w 2005 r. spółka A. nabywała paliwo z tych samych źródeł co w 2006 r. i podać, czy dostawcy paliwa i oleju opałowego od spółki odprowadzili podatek akcyzowy we wcześniejszej fazie obrotu.

Zdaniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej dowody te nie wskazują nowych istotnych okoliczności dla sprawy i nie występują przesłanki wymienione w art. 240 § 1 pkt 5 O. p. Jednakże wynika z nich, iż w A. zostały pobrane próbki paliw. Wyniki ich badań wskazują, iż w dniu 24 stycznia i 2 lutego 2006 r. w spółce znajdowały się olej napędowy oraz olej opałowy. Nie dowodzi to jednak, że skarżący tego samego rodzaju towar nabywał w okresie od lipca do grudnia 2005 r. (w tym okresie firma B. ujęła w ewidencji zakupów 619316 litrów oleju napędowego od A. Sp. z o. o.). ponadto w aktach przeprowadzonego postępowania kontrolnego znajduje się protokół przesłuchania G. M. w charakterze podejrzanego z dnia [...] [...] w którym zeznał on, że nie wie, skąd pochodziło paliwo wlewane do zbiorników A. W ocenie organu trudno przyjąć, że skoro nie posiadał on w styczniu 2006 r. wiedzy na temat pochodzenia tego paliwa, będzie on taką wiedzę posiadał po upływie 9 lat.

Nie można zgodzić się z prezentowanym przez skarżącego w skardze poglądem, że należy wyjaśnić i uzupełnić o komentarz słowny zgłoszone dowody z dokumentów celem poznania nowych istotnych okoliczności faktycznych w sprawie. Należy bowiem zauważyć, że – jak wynika z akt sprawy - firma A. zachowywała wyłącznie pozory prowadzenia działalności w zakresie handlu paliwem. Z treści aktu oskarżenia Prokuratury Okręgowej w Ł. w sprawie o sygn.. [...] z dnia [...] wynika, iż ustalenia śledztwa wskazują na istnienie zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się legalizowaniem oleju opałowego grzewczego [...] sprowadzanego z Litwy i Łotwy jako oleju napędowego lub innego paliwa pochodzącego z nielegalnego źródła. Powyższe wynika m. in. z zeznań Prezesa zarządu tej Spółki G. M., które złożył on do protokołów przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia [...], [...], [...] do ww. sprawy a także do protokołu przesłuchania strony sporządzonego w Z. Zaznaczyć należy, że w dniu [...] w trakcie rozprawy głównej przeprowadzonej przed Sądem Rejonowym dla Ł. – Ś. w Ł. (sygn.. akt [...]) G. M. przyznał się do zarzucanych mu czynów i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze.

Wobec powyższego nie ma znaczenia i nie wprowadza nowych okoliczności w sprawie fakt, że wobec G. M. istnieje wątpliwość, czy paliwo sprzedawane przez spółkę A., której był on prezesem było prawidłowej jakości, czy też był to odbarwiony olej opałowy.

Ponadto po wznowieniu postępowania Urząd Kontroli Skarbowej zwrócił się do Sądu Rejonowego dla Ł. – Ś. o przesłanie uwierzytelnionej kserokopii opinii wydanej na podstawie próbek paliw uzyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Ł. w firmie A. w związku z faktem, iż Sąd zarządził w protokole rozprawy głównej z dnia [...] (sygn.. akt [...]) wystąpienie do Ośrodka Badawczo – Rozwojowego Przemysłu Rafineryjnego w P. o wydanie ww. opinii. W odpowiedzi Sąd pismem z dnia 8 września 2014 r. poinformował, że na chwilę obecną opinia ta nie została nadesłana. O nadesłanie tejże opinii organ zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Ł., który za pismem z dnia 25 września 2014 r. przesłał kopie protokołów badań.

Ponadto pismem z dnia 4 listopada 2014 r. Inspekcja Handlowa w odpowiedzi na wezwanie organu poinformowała, że ww. próbki paliw pobrano w firmie A.L w dwóch terminach – 24 stycznia 2006 i 2 lutego 2006 r. Organ dwukrotnie wyznaczał stronie 7dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, jednak skarżący nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia. Za niezasadny zatem uznać należy zarzut pełnomocnika skarżącego, że nie dokonano przebadania towaru pomimo iż towar został zabezpieczony. Badania próbek paliw pobranych w spółce A. wskazują, iż w dniach, w których pobrano próbki – na początku 2006 roku – znajdował się tam zarówno olej napędowy jak i olej opałowy. Nie dowodzi to jednak, że M. C.i tego samego rodzaju towar nabywał również w 2005 r. Również nieprawdziwy jest zarzut, że spółka A. nie posiadała oleju napędowego a jedynie sprzedawała olej opałowy pochodzący z Litwy bowiem jak słusznie zauważa organ, na str. 4 decyzji wskazano, iż spółka była jednym z podmiotów gospodarczych zaangażowanych w proceder przestępczy polegający na wprowadzeniu paliwa z niewiadomego źródła lub przeklasyfikowaniu zakupionego oleju opałowego na olej napędowy.

Ponadto należy nadmienić, że wyrokiem III SA/Łd 686/14 WSA oddalił skargę w sprawie dotyczącej podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2006 r.

Zarzuty skargi w zakresie niewyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz odmowy przeprowadzenia wnioskowanych dowodów nie zasługują więc na uwzględnienie, skoro dotyczyły one jak już wskazano okoliczności nie mających istotnego wpływy na treść decyzji ostatecznej. Dodatkowo wyjaśnić należy skarżącemu, że uregulowana w rozdziale 17 Op, zatytułowanym Wznowienie postępowania, instytucja wznowienia postępowania stanowi wyjątek od sformułowanej w art. 128 Op zasady trwałości decyzji administracyjnej i ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją podatkową, jeśli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 Op. Umożliwia więc weryfikację ostatecznych decyzji podatkowych z powodu wad postępowania, nie zaś samej decyzji.

Toczy się ono jednakże w zawężonych ramach. Nie może być ono wykorzystywane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2001r., III SA 1974/00, niepubl., wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 sierpnia 2008r., I SA/Po 713/08, LEX nr 486029, wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 czerwca 2008r., III SA/Wa 140/08, LEX nr 477518, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 6 kwietnia 2005r., I SA/Ol 71/05, LEX nr 290121, wyrok NSA z dnia 16 października 1998r., II SA 1241/98, LEX nr 41894). Nie jest to bowiem kontynuacja postępowania zwykłego. Odmienne są też zasady rozpoznawania spraw w trybach nadzwyczajnych, w szczególności zaś inna jest waga zakresu przedmiotowego naruszeń prawa uwzględnianych przez organ odwoławczy i inna branych pod uwagę przez organ rozpoznający wniosek o wznowienie postępowania. Naruszenie prawa mogące mieć znaczenie przy rozpoznawaniu sprawy w trybie odwoławczym, np. co do oceny dowodów, nie musi mieć znaczenia w postępowaniu wznowieniowym (por. wyrok NSA z dnia 4 marca 2003 r., III SA 1296/01, niepubl.).

Organ prowadzący wznowieniowe postępowanie nie może też wyjść poza zakres podstawy wznowienia (zob. B. Gruszczyński [w:] S.Babiarz, B.Dauter, B. Gruszczyński, R.Hauser, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa, Komentarz, Warszawa, 2009, s. 832). Zakres kompetencji organu odwoławczego jest szerszy niż organów prowadzących weryfikację decyzji w nadzwyczajnych trybach postępowania. Odwołanie przenosi na organ odwoławczy kompetencje do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. W postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania, organ rozstrzyga istotę sprawy administracyjnej, ale tylko w przypadku, gdy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad wyliczonych w art. 240 § 1 Op. W postępowaniu odwoławczym przepisy Ordynacji takiego ograniczenia nie wprowadzają. Zasadnie zatem akcentuje organ, że przedmiotem postępowania wznowieniowego nie jest ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich jej aspektach, a jedynie zbadanie, czy zaszły wyjątkowe okoliczności, ściśle wyliczone w art. 240 § 1 Op (por. podobnie wyrok NSA z dnia 22 maja 2003 r., III SA 2367/01, LEX Grzegorz 145008).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

r.t.