Uzasadnienie
W dniu 24 czerwca 2008 roku A. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej.
Wyrokiem z dnia 28 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi powyższą skargę oddalił. Odpis wyroku Sądu z dnia 28 listopada 2008 roku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 19 stycznia 2009 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 41 akt sprawy.)
W dniu 18 lutego 2009 roku ustanowiony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżacego z urzędu radca prawny Z. S. złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 listopada 2008 roku.
W dniu 18 lutego 2009 roku skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi osobiście sporządzone pismo zatytułowane "skarga kasacyjna", w którym zaskarżył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 listopada 2008 roku twierdząc, że jest on dla niego niesprawiedliwy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zasada nie obowiązuje tylko sędziów, prokuratorów, notariuszy, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, występujących w charakterze stron postępowania albo ich przedstawicieli lub pełnomocników oraz podmiotów funkcjonalnych tj. prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 cyt. ustawy).
Stosownie do treści art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, których braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie.
W niniejszej sprawie skarżący A. D. nie będąc podmiotem wymienionym w dyspozycji art. 175 § 2 p.p.s.a., zobligowany był do przedstawienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący pomimo opinii, wyznaczonego z urzędu radcy prawnego, o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, złożył w dniu 18 lutego 2009 roku sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, a co za tym idzie nie można uznać, iż wymóg zachowania przymusu adwokackiego o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. został spełniony.
W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna – jako niedopuszczalna – podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 175 § 1 w związku z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.
e.o.