Uzasadnienie
III SA/Łd 42/08
Pismem z dnia 28 grudnia 2007 r. J. F. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.
W dniu 30 kwietnia 2008 r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym poinformował o cofnięciu przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści tego przepisu wynika ogólna zasada, iż skarżący może rozporządzać skutecznie wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez sąd jest co do zasady dla sądu wiążąca.
W rozpatrywanej przez sąd sprawie skarżący pismem z dnia 30 kwietnia 2008 r. poinformował, że cofa skargę. W ocenie sądu, należy uznać, iż oświadczenie woli o cofnięciu skargi jest prawnie skuteczne i nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2).
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
ra