Uzasadnienie
W skardze z dnia 31 lipca 2009 roku Z. K. wniosła o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Z. K. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, bowiem z mężem – L.K. pozostaje w separacji. Skarżąca wskazała, że utrzymuje się sama i jedynymi źródłami dochodu są emerytura w wysokości 828,18 złotych oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 złotych. Jednocześnie zaznaczyła, że nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów powyżej 3000 euro. Zamieszkuje w pokoju o powierzchni 12 m². Z. K. legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, choruje na cukrzycę. Na wysokość ponoszonych wydatków składają się: wydatki związane z dietą cukrzycową – 650 zł, leki – 140 zł, energia elektryczna – 48 zł, woda 40 zł, gaz – 42 zł.
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 roku referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 16 lutego 2010 roku do Sądu wpłynął sprzeciw Z. K., która wskazała, że jest osobą przewlekle chorą, niepełnosprawną i cukrzykiem, w związku z czym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym, a nie jak w postanowieniu – w zakresie częściowym.
Postanowieniem z dnia 11 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 29 marca 2010 roku do Sądu wpłynęło zażalenie sporządzone przez Z..K., w którym skarżąca wyjaśniła, że domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zarówno przez zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie radcy prawnego. Do zażalenia załączyła formularz PPF. Skarżąca wniosła również o przesłanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego akt spraw, które odbyły się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i ich wnikliwe zbadanie. Wskazała ich sygnatury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602).
W ocenie Sądu, taki charakter ma zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2010 roku. Skarżąca wyraźnie bowiem wskazała, że w przedmiotowym postępowaniu domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym – poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, iż zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
Po ponownej zaś analizie przedstawionych przez Z. K. informacji, zawartych w złożonym urzędowym formularzu, jak i zażaleniu z dnia 24 marca 2010 roku, dają one podstawy do twierdzenia, iż jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca jednoznacznie wykazała, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 punkt 1 powoływanej ustawy. Sytuacja osobista i majątkowa skarżącej jest trudna. Skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem jej dochodu jest emerytura i zasiłek pielęgnacyjny, które łącznie co miesięcznie dają kwotę 981 złotych. Należy również wskazać, że skarżąca ponosi dodatkowe wydatki na leki i odpowiednią dietę w związku z cukrzycą, na którą choruje. Skarżąca ma również orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy, osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W toku niniejszego postępowania skarżąca będzie zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych, jak również w sprawie reprezentować ją będzie profesjonalny pełnomocnik w osobie radcy prawnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 punkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.
D.T.