Uzasadnienie
III SA/Łd 422/09
Pismem z dnia 31 lipca 2009 r. Z. K. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W związku z wezwaniem do wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że utrzymuje się samodzielnie i jedyny jej dochód stanowi emerytura, pozostaje w separacji z mężem. Wskazała także, że legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, cierpi na cukrzycę, co łączy się ze zwiększonymi wydatkami na leczenie i leki. Skarżąca wyjaśniła, że zamieszkuje wspólnie z mężem w jednym budynku, ale zajmuje osobny pokój o powierzchni 12 m2. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że na dochody gospodarstwa domowego składa się świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 828,18 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł, co daje łączny dochód w wysokości 981 zł. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazała natomiast na wysokość ponoszonych wydatków, na które składają się: wydatki związane z dietą cukrzycową – 650 zł, leki - 140 zł, energia elektryczna - 48 zł, woda – 40 zł, gaz - 42 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że na dochody gospodarstwa domowego składa się świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 828 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania, w tym koszty diety cukrzycowej (650 zł) i inne koszty bieżącego utrzymania. Co istotne skarżąca ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności, co niewątpliwie wpływa na konieczność ponoszenia dodatkowych kosztów. Skarżąca nie ma posiada zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.