Uzasadnienie
III SA/Łd 44/16 Uzasadnienie
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] 2015 roku o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego T.W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w osobie A.G. Z uwagi na fakt, że A.G. jest radcą prawnym, wniosek został potraktowany jako żądanie ustanowienia pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, którego źródłem utrzymania są emerytury małżonków w łącznej kwocie 2.297 zł miesięcznie. Jedyny majątek wnioskodawców stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 0.028 ha (co jest wiadome z wcześniejszego oświadczenia strony z dnia 29 stycznia 2016 r.). Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego strona oszacowała na kwotę ok. 570 zł (czynsz 413 zł, gaz ok. 48 zł, światło ok. 114 zł). Wnioskodawczyni wskazała, że oboje małżonkowie są osobami schorowanymi i przeznaczają znaczne kwoty na leki, przez co zmuszeni byli także zaciągnąć pożyczki na leczenie (miesięczne raty to łączna kwota ok 1.100 zł).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez skarżącą uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów uprawnione jest twierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Jednocześnie z uwagi na fakt, że skarżąca została już zwolniona od kosztów sądowych na mocy postanowienia Starszego Referendarza sądowego z dnia 5 lutego 2015 r. zasadnym stało umorzenie postępowania z wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 249a p.p.s.a., gdyż w tej części orzekanie jest zbędne, a strona nie ponosi kosztów sądowych związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG