Uzasadnienie
M.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kwoty pieniężnej zaliczonej na poczet kosztów egzekucyjnych. Do skargi został załączony złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W zawartym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że zamieszkuje w lokalu kwaterunkowym i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Poza mieszkaniem nie posiada żadnego majątku. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Utrzymuje się z zasiłku okresowego z MOPS w kwocie 237 zł miesięcznie. Ma także przyznany dodatek mieszkaniowy w wysokości 55 zł miesięcznie i dodatek energetyczny w kwocie 11 zł miesięcznie. Ponadto posiada przyznany debet w rachunku bankowym na kwotę 300 zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należało uwzględnić.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący zamieszkuje w lokalu kwaterunkowym i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Poza mieszkaniem skarżący nie posiada żadnego majątku. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Utrzymuje się z zasiłku okresowego z MOPS w kwocie 237 zł miesięcznie. Ma także przyznany dodatek mieszkaniowy w wysokości 55 zł miesięcznie i dodatek energetyczny w kwocie 11 zł miesięcznie. Ponadto posiada przyznany debet w rachunku bankowym na kwotę 300 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę i źródło dochodu skarżącego, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec przedstawionej sytuacji majątkowej skarżącego należało bowiem uznać, że wykazał on, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)