Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił M. S. umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, FP i FGŚP. Odpis tej decyzji został doręczony skarżącej w dniu 5 maja 2016r.
Kwestionując prawidłowość tej decyzji skarżąca w dniu 8 czerwca 2016r. (data nadania skargi w UP Z., k. 3 akt sądowych) wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 13 czerwca 2016r. skarga M. S. została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej za numerem III SO/Łd 52/16 i przekazana do organu administracji, w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania jej wraz z aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Z powołanych przepisów wynika, że przed rozpoznaniem skargi Sąd obowiązany jest skontrolować zachowanie przez stronę skarżącą warunków formalnych skargi, w tym terminu oraz trybu wniesienia skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu (art. 54 § 2 p.p.s.a.). O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97; uchwała Połączonych Izb: Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987r., III CZP 33/87, OSNCP 1988, nr 6, poz. 73).
W niniejszej sprawie decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] została doręczona skarżącej w dniu 5 maja 2016r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji (k. 109 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczynał zatem swój bieg w dniu 6 maja 2016r. i zakończył ten bieg w dniu 6 czerwca 2016r. Natomiast skargę na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła dopiero w dniu 8 czerwca 2016r. (data nadania przesyłki poleconej w UP Z., k. 3 akt sądowych) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, z pominięciem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wniesioną skargę Sąd przekazał do organu administracji publicznej w dniu 13 czerwca 2016r. (k. 10 akt sądowych).
W tej sytuacji, skoro skarga została złożona w dniu 13 czerwca 2016r., to należało uznać, że została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a., co w myśl art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. skutkowało jej odrzuceniem. Odrzucenie skargi jest zaś równoznaczne z odmową merytorycznego jej rozpoznania.
Niezależnie od tego podnieść należy, że nawet gdyby skarżąca zachowała tryb wniesienia skargi i wniosła ją za pośrednictwem organu administracji publicznej (tj. zaadresowała kopertę na adres ZUS-u), to i tak skarga ta podlegałaby odrzuceniu z uwagi na uchybienie 30 dniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia, co bezspornie wynika z przedstawionego wyżej zestawienia dat doręczenia stronie zaskarżonej decyzji i daty nadania skargi w UP Z. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
d.j.