Uzasadnienie
K. C., reprezentowana przez r. pr. J. T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, w placówce gastronomicznej A usytuowanej przy ul. B 85 lok. III w Ł. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 23 lipca 2020 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych i fiskalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wskazanie numeru PESEL skarżącej, a także stosownie do § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwania pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 5 sierpnia 2020 r.
W dniu 12 sierpnia 2020 r. skarżąca wskazała numer PESEL oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W wyznaczonym terminie skarżąca nie złożyła jednak pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Pismem z dnia 7 września 2020 r. skarżąca poinformowała, iż z dniem 18 sierpnia 2020 r. r. pr. J. T. wypowiedział jej pełnomocnictwo do występowania w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 11 września 2020 r. sygn. akt III SPP/Łd 192/20 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi w rozumieniu art. 46 p.p.s.a. Zgodnie zaś z § 3 tego przepisu, do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, wskazania numeru PESEL skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 sierpnia 2020 r. Zatem ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadał na dzień 12 sierpnia 2020 r.
W wyznaczonym w wezwaniu terminie skarżąca wskazała numer PESEL oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Mimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik skarżącej nie nadesłał jednak stosownego pełnomocnictwa.
Dopiero pismem z dnia 7 września 2020 r. skarżąca poinformowała, iż z dniem 18 sierpnia 2020 r. radca prawny J. T. wypowiedział jej pełnomocnictwo do występowania w niniejszej sprawie.
Podkreślenia wymaga, że w sytuacji wypowiedzenia pełnomocnictwa przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, jeśli mocodawca nie zwolni go wcześniej z obowiązku reprezentowania, jest on zobligowany do działania za stronę jeszcze przez 2 tygodnie. Bez zgody mocodawcy wymienieni zawodowi pełnomocnicy nie mogą wypowiedzieć pełnomocnictwa ze skutkiem natychmiastowym. Okres przewidziany w art. 42 § 2 p.p.s.a. ma umożliwić stronie znalezienie nowego pełnomocnika. W art. 42 § 2 p.p.s.a. nie określono, od jakiego momentu wypowiedzenie pełnomocnictwa przez pełnomocnika jest skuteczne wobec sądu lub strony przeciwnej czy też innych uczestników postępowania. Ze względu na bezpieczeństwo obrotu prawnego przez analogię należy przyjąć również w tym wypadku rozwiązanie zawarte w § 1, dotyczącym wypowiedzenia pełnomocnictwa przez mocodawcę. Nie ma bowiem uzasadnienia dla odmiennej regulacji skutków wypowiedzenia pełnomocnictwa przez pełnomocnika niż regulacja określona w § 1 art. 42 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 1885/07).
W konsekwencji wypowiedzenie pełnomocnictwa również przez pełnomocnika odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników – od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Wypowiedzenie pełnomocnictwa wpłynęło do Sądu 9 września 2020 r. (k. 23 akt sądowych), toteż od tej daty wywiera ono skutki w stosunku do sądu. Oznacza to, że od tego momentu Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien kierować wszelkie pisma bezpośrednio do strony. Niemniej, zgodnie z dyspozycją art. 42 § 2 p.p.s.a., pełnomocnik był zobowiązany do działania w imieniu mocodawcy do 1 września 2020 r. (ustawowy termin 14 dni).
Tymczasem, jak wskazano wyżej, odpis zarządzenia wzywającego do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, został doręczony pełnomocnikowi skarżącej radcy prawnemu J. T. przed wypowiedzeniem przez niego pełnomocnictwa, tj. 5 sierpnia 2020 r. Termin do usunięcia braku skargi upłynął zatem w czasie, w którym pełnomocnik był jeszcze zobligowany do działania w imieniu strony. W wymaganym terminie 7 dni pełnomocnik nie uzupełnił jednak braku skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania K. C. przed sądem administracyjnym.
W tym stanie rzeczy, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wymaganym terminie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
a.l.