Uzasadnienie
III SA/Łd 538/11
Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] (Nr [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Świadczeń Pracowniczych.
Uprzednio, pismem z dnia 27 maja 2011 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, umarzając je w pozostałym zakresie.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w Łodzi, w piśmie z dnia 17 czerwca 2011 r., poinformowała o delegowaniu jako pełnomocnika z urzędu do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie – adwokata A. G. Radca prawny A. G., działając w imieniu skarżącego A. B., wniósł w dniu 2 listopada 2011 r. – za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku tegoż Sądu z dnia 24 sierpnia 2011 r. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik sformułował wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę w całości, ani w części.
Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 13 marca 2013 r. wynikało, że pełnomocnik nie uczestniczył w rozprawie przed NSA.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wymienione w lit. a i b – 240 zł. Ustęp 2 pkt 2 lit b stanowi natomiast, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł.
W niniejszej sprawie, w treści skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego radca prawny A. G. sformułował wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę w całości, ani w części.
Jednocześnie z akt sprawy wynikało, że radca prawny A. G. przygotował i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji, nie występował jednakże bezpośrednio na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wobec powyższego uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego – rady prawnego A. G., stosownie do § 14 ustęp 2 pkt 1 lit. c) i ust. 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.