Uzasadnienie
III SA/Łd 55/10
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpoznaniu odwołania A. K., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] przyznającą mu dodatek mieszkaniowy na okres od 1 października 2009 r. do 31 marca 2009 r. w wysokości 113,62 zł miesięcznie.
W stanie faktycznym sprawy, Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 2, art. 3, art. 5, art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) [dalej ustawa o dodatkach mieszkaniowych] przyznał A. K. dodatek mieszkaniowy w powyżej wskazanej wysokości.
Od decyzji organu I instancji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożył A. K. zarzucając, że organ zawyżył jego dochody, wliczając do nich kredyt studencki. Zdaniem odwołującego, kredyt nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów podatkowych, a stanowiłby taki przychód jedynie w przypadku umorzenia całości kredytu lub jego części, a z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W podstawie prawnej decyzji powołało art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2, art. 3, art.5, art. 6, art. 7 ust. 1 i ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych,
Kolegium przytoczyło treść art. 3 ust. 3 ustawy definiującego pojęcie dochodu i stwierdziło, że w świetle poczynionych ustaleń organ I instancji prawidłowo zaliczył do dochodu kredyt studencki otrzymywany przez wnioskodawcę. Wyliczenie wysokości dodatku mieszkaniowego było zatem prawidłowe.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył A. K. W jej uzasadnieniu podniósł argumenty tożsame z prezentowanymi w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W szczególności wskazał na niezasadne, jego zdaniem, wliczenie do jego dochodu transz rat kredytu studenckiego. Odwołał się także w tym zakresie do stanowiska prezentowanego przez Ministra Infrastruktury, w piśmie z dnia 22 czerwca 2004 r. prezentowanym w Internecie na stronie: http://orka2.sejm.gov.pl/IZ4.nsf/main/4DDFEA1E, w którym minister stwierdził, iż do dochodu przy ubieganiu się o dodatek mieszkaniowy nie należy zaliczać pożyczek i kredytów, w tym pożyczek i kredytów studenckich.
Odrębne pismo informujące o stanowisku Ministra A. K. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej p.p.s.a.] wydało decyzję, którą w pkt 1 uwzględniło skargę w całości, w pkt 2 uchyliło własną decyzję z dnia [...] (znak [...]), w pkt 3 uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] i w pkt 4 przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi i instancji.
W uzasadnianiu powyższej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż mając na względzie treść zarzutów podniesionych przez A. K. w skardze do Sądu, Kolegium przychyliło się do stanowiska, że skoro organ I instancji zaliczył do przychodu wnioskodawcy wypłacone raty preferencyjnego kredytu studenckiego, to zgodnie z treścią art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych winien również ustalić koszty uzyskania tego kredytu, a następnie odliczyć je od przychodu strony.
Skarżący, wezwany do wypowiedzenia się czy nadal popiera skargę, w piśmie z dnia 25 lutego 2010 r. stwierdził, że uzasadnienie decyzji SKO w Ł. z dnia [...] całkowicie ignoruje istotę jego argumentacji. Dokładne obliczenie kosztów kredytu jest niewykonalne, a najprawdopodobniej suma oddana bankowi przekroczy sumę otrzymaną.
Sąd ustalił, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] została doręczona A. K. w dniu 22 lutego 2010 r. A. K. nie złożył skargi do WSA w Łodzi na tę decyzję (notatka służbowa z 15.04. 2010 r. k – 22).
Na rozprawie w dniu 15 kwietnia nikt się nie stawił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 par. 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Przy tym określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia w szczególności, gdy zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, który ją wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a..
Z wyżej przedstawionego stanu faktycznego sprawy wynika, że będąca przedmiotem skargi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. została uchylona przez ten organ decyzją z dnia [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Sąd ustalił ponadto, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] jest już decyzją prawomocną.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie istnieje już w obrocie prawnym należało uznać, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w sentencji.
A. B.