Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę N. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wpisania do ewidencji instruktorów.
Wnioskiem z dnia 11 września 2014 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, wskazując, że w dniach od 28 sierpnia 2014 r. do 7 września 2014 r. przebywał w Niemczech, co związane było z koniecznością dopilnowania ważnych spraw rodzinnych. Strona wskazała, że nie mogła stawić się na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2014 r., jak również złożyć w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czyli do 5 września 2014 r. Skarżący podkreślił, że w toku postępowania nie korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, natomiast żona również nie mogła sporządzić wniosku, gdyż wyjechała razem z nim. Zdaniem skarżącego przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 7 września 2014 r., w którym wrócił do Polski. Do wniosku załączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z dowodem uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.
Zarządzeniem z dnia 15 września 2014 r. wezwano skarżącego do złożenia odpisu wniosku oraz uprawdopodobnienia okoliczności podanych we wniosku, a wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W dniu 29 września 2014 r. do Sądu wpłynął odpis wniosku o przywrócenie terminu oraz kserokopia oświadczenia z dnia 23 września 2014 r. sporządzona przez siostrę skarżącego – M. S., z którego wynika, że skarżący od 28 sierpnia 2014 r. do 7 września 2014 r. przebywał w Niemczech. Pomagał siostrze w związku nagłym pogorszeniem jej stanu zdrowia – dowoził na zabiegi chemioterapii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U.z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do art. 87 § 1 w/w ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 powoływanej ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 w/w ustawy).
Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.
Ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy - w orzecznictwie sądowym, przyjmuje się, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę. Jeśli taką okolicznością jest choroba rozważyć należy, jakiego rodzaju jest to schorzenie, czy wykluczało ono samodzielne działanie strony w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej, ponadto czy strona miała realną możliwość skorzystania z ewentualnej pomocy osób bliskich, domowników.
Składaj wniosek o przywrócenie terminu skarżący zachował 7-dniowy termin od dnia ustania przyczyny uchybienia, bowiem w dniu 7 września 2014 r. wrócił do kraju, natomiast wniosek nadał w placówce pocztowej w dniu 11 września 2014 r. (k. 28).
Na podstawie oświadczeń skarżącego zawartych we wniosku o przywrócenie terminu nie można uznać, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Wskazane w pismach z dnia 11 września 2014 r. i 23 września 2014 r. okoliczności nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu. Podkreślenia wymaga, że skarżący w dniu 1 sierpnia 2014 r. odebrał zawiadomienie o terminie rozprawy (k. 17), które zawiera pouczenie, że niestawiennictwo na rozprawie nie stanowi przeszkody do rozpoznania sprawy (pkt 1 pouczenia). Należy również wskazać, że w pkt 3 zawarte jest pouczenie o możliwości m.in. w przypadku oddalenia skargi - złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Ponadto wskazano, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). W świetle powyższego nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu wskazywany przez skarżącego nagły wyjazd za granicę. W świetle orzecznictwa sądowego, w przypadku wyjazdu za granicę należyta dbałość o własne interesy, która mogłaby uchronić stronę od negatywnych następstw nieobecności w kraju, powinna była wyrazić się w ustanowieniu pełnomocnika do realizacji obowiązków związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym bądź chociażby w zobowiązaniu innych osób do informowania o kierowanej do niej korespondencji związanej z tym postępowaniem. Strona miała bowiem świadomość, że złożenie przez nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skutkować będzie wszczęciem określonych procedur sądowych. W takiej sytuacji należyta dbałość w prowadzeniu własnych spraw wymagała od niej, aby przed wyjazdem za granicę podjęła odpowiednie działania, gwarantujące zabezpieczenie swoich interesów. Taka zapobiegliwość umożliwiłaby dochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia, czy to przez upoważnione osoby, czy też przez niego samego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2012 r. sygn. II OZ 254/12, z dnia 19 marca 2013 r. sygn. II GZ 108/13, publ. Baza orzeczeń CBOIS). Wyjaśnić również należy, że nie ma racji skarżący twierdząc, że nie miał możliwości wysłania wniosku, bowiem nie dotarłby do Sądu do 5 września 2014 r. W ocenie Sądu skarżący, pomimo nagłego wyjazdu, miał obiektywną możliwość wysłania wniosku za pośrednictwem odpowiedniej placówki pocztowej (art. 83 § 3 p.p.s.a.),co uchroniłoby go przed negatywnymi konsekwencjami. O zachowaniu terminu decyduje bowiem data stempla pocztowego.
Podsumowując, stwierdzić należy, że jakkolwiek sytuacja życiowa strony w okresie, kiedy upływał termin do dokonania czynności w postępowaniu, mogła być utrudniona, jednakże nie można zgodzić się z twierdzeniem, że okoliczności wskazane przez stronę uniemożliwiały jej złożenie przedmiotowego wniosku w terminie, a tylko w takiej sytuacji możliwe byłoby przywrócenie uchybionego terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
k.p.