Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił M. G. sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2010 roku.
Powyższe postanowienie zostało doręczone ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego - adwokat J. Z. w dniu 21 maja 2010 roku.
W dniu 31 maja 2010 roku M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku.
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił zażalenie.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2010 roku.
W dniu 14 lipca 2010 roku M. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż "pisma zostały wniesione w terminie, jednakże poczta zwróciła przesyłki ze względu na niedokładny adres".
W nawiązaniu do pisma skarżącego z dnia 14 lipca 2010 roku, w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 sierpnia 2010 roku, poinformowano skarżącego, że przyczyną odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku nie był fakt niedoręczenia przez skarżącego we wskazanym terminie odpisu zażalenia, który to dokument został skarżącemu zwrócony przez pocztę z uwagi na podanie błędnego adresu. Przyczyną odrzucenia zażalenia był fakt wniesienia zażalenia po terminie, a wyczerpującą argumentację w tym zakresie zawiera uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 czerwca 2010 roku. Pouczając skarżącego o treści art. 67 § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd jednocześnie wezwał skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy popiera wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku, czy też ten wniosek cofa.
Pomimo doręczonego w dniu 13 sierpnia 2010 roku wezwania, skarżący nie ustosunkował się do jego treści.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wypada wyjaśnić, że pismo skarżącego z dnia 14 lipca 2010 roku było zatytułowane jednoznacznie jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Z treści bardzo lakonicznego uzasadnienia oraz załączników wynikało, że skarżący upatruje uchybienia terminu w niezłożeniu odpisu zażalenia wniesionego w dniu 31 maja 2010 roku. Wyjaśnia, że "pisma zostały wniesione w terminie, jednakże poczta zwróciła przesyłki ze względu na niedokładny adres". Z uwagi więc na wątpliwości Sądu co do charakteru wniesionego pisma skarżący został poinformowany w piśmie z dnia 4 sierpnia 2010 roku o dotychczasowym stanie sprawy i wydanych orzeczeniach i wezwany do wypowiedzenia się czy podtrzymuje swój wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, czy też go cofa. Z uwagi na brak stanowiska skarżącego Sąd rozpoznał wniosek kierując się jego literalnym brzmieniem tj. traktując wniosek jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku.
Kwestię przywrócenia uchybionego terminu regulują przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonanie równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu uchybionej czynności i brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy obywatela. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zaś jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Oceniając powołane przez skarżącego powody, to jest nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez niedoręczenie we wskazanym terminie odpisu zażalenia, z uwagi na zwrot tego dokumentu skarżącemu wobec podania błędnego adresu sądu, należy wskazać, iż w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 sierpnia 2010 roku, poinformowano skarżącego, że przyczyną odrzucenia zażalenia (złożonego przez skarżącego) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku nie było niedoręczenie odpisu zażalenia wniesionego w dniu 31 maja 2010 roku, lecz niezachowanie terminu do wniesienia zażalenia - postanowienie z dnia 13 maja 2010 roku doręczono bowiem pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 maja 2010 roku, zaś zażalenie skarżący wniósł osobiście w dniu 31 maja 2010 roku, a więc po upływie 7 dniowego terminu ustalonego na wniesienie zażalenia. W tym miejscu wypada podkreślić, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie ze skarg na postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], [...], [...] w przedmiocie przekazania pism według właściwości, skarżący był reprezentowany przez adwokata.
Gdy strona działa przez pełnomocnika - brak jest podstaw prawnych do doręczania pism, bezpośrednio stronie. Doręczenie dokonane w takiej sytuacji pod adresem strony byłoby bowiem bezskuteczne w stosunku do jej pełnomocnika, a zatem bezskuteczne również procesowo. Osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy, co w zasadzie powinno służyć wzmocnieniu jej pozycji i realizacji praw w postępowaniu. Jednocześnie jednak, co należy podkreślić, odpowiedzialność związana z działaniem pełnomocnika oraz skutki jego działań i zaniechań obciążają mocodawcę. Relacje pomiędzy pełnomocnikiem, a mocodawcą, a także przyjęty sposób porozumiewania się i zakres przekazywanych informacji nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia żądania stron. Postanowieniem z dnia 13 maja 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił M. G. sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2010 roku.
Powyższe postanowienie zostało doręczone, zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego - adwokat J. Z. w dniu 21 maja 2010 roku. W dniu 31 maja 2010 roku M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił zażalenie, z uwagi na jego wniesienie po terminie, uwzględniając jako procesowo skuteczną datę doręczenia postanowienia z dnia 13 maja 2010 roku pełnomocnikowi skarżącego. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2010 roku.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy złożony przez skarżącego (reprezentowanego przez adwokata) osobiście wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia WSA w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku z powołaniem się na przedstawione w nim okoliczności nie uzasadniają w ocenie sądu spełnienia przesłanek z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie stanowią bowiem nadzwyczajnych okoliczności, które uniemożliwiałyby zachowanie terminu do wniesienia zażalenia i wyłączałyby winę skarżącego, reprezentowanego przez adwokata w uchybieniu terminu. W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu Sąd ocenia bowiem z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniony był orzec, jak w postanowieniu.
a.ł.