Uzasadnienie
III SA/Łd 587/09
Pismem z dnia 10 listopada 2009 r. R. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W dniu 26 lutego 2010 r. skarżący uiścił, na wezwanie sądu, wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Tego samego dnia skarżący wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie, w związku z wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia, w dniu 26 kwietnia 2010 r., wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną podnosząc, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i w praktyce utrzymuje się wspólnie z matką z jej emerytury. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką I. K. Skarżący nie posiada własnego domu ani mieszkania, ani żadnych innych nieruchomości. Zamieszkuje w mieszkaniu matki (powierzchnia mieszkania – 45 m2). Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi świadczenie emerytalne jego matki w kwocie 1.603,63 zł. Daje to średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 800 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Zgodnie z oświadczeniem skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych źródeł dochodu. Nadmienił także, że jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na dwoje małoletnich dzieci w łącznej kwocie 750 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną i utrzymuje się w praktyce z dochodów z tytułu emerytury jego matki, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Dochód gospodarstwa domowego zamyka się kwotą 1.603,36 zł, czyli ok. 800 zł średniomiesięcznie na jednego członka rodziny.
Zauważyć w związku z tym należy, że z tego dochodu skarżący i jego matka pokrywają bieżące koszty utrzymania, leczenia i zakupu leków. Zwrócić także należy uwagę, że skarżący jest zobowiązany do opłacania alimentów na małoletnie dzieci w kwocie 750 zł. Skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został przez skarżącego uiszczony w prawidłowej wysokości. Przy czym sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący złożył w dniu 26 kwietnia 2010 r., tj. już na etapie po uiszczeniu wpisu od skargi, po wyroku oddalającym skargę. Istotne jest w związku z tym, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.