Uzasadnienie
III SA/Łd 594/08
J. K. (dalej skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w L. W. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy wypłaty zaległego uposażenia. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał skarżącego do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał przede wszystkim, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności, przy czym w zakładzie karnym nie pracuje, w związku z czym nie osiąga żadnych dochodów. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym z nim pozostają: jego konkubina S. D., córka J. K. (4 lata) oraz syn B. K. (2 lata). Zgodnie z przekazanymi przez skarżącego informacjami on sam nie uzyskuje żadnych dochodów, natomiast jego rodzina, wskazana we wniosku, utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej wypłacanego na rzecz S. D. w wysokości 400 zł. Skarżący, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, nie posiada własnego mieszkania, ani domu, czy też innych nieruchomości. Nie posiada także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa wypłaty zaległego uposażenia z tytułu pełnienia służby wojskowej. Stąd też uznać należy, że spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. d) wskazywanej ustawy, a wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta on już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu wniosek skarżącego w tym zakresie należało oddalić jako bezzasadny.
Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W tym względzie wskazać należy przede wszystkim na fakt, iż skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, nie pracuje i nie osiąga w związku z tym żadnych dochodów. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają: jego konkubina S. D., córka J. K. (4 lata) oraz syn B. K. (2 lata). Rodzina skarżącego utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej wypłacanego na rzecz konkubiny skarżącego S. D. w wysokości 400 zł.
Z powyższego wynika zatem, że sam skarżący nie osiąga żadnych dochodów, natomiast jego rodzina utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych, nie osiąga także dodatkowych dochodów.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. d), art. 262 w zw. art. 252 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.