Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...), nr (...) Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. po rozpatrzeniu odwołania D. H. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z dnia (...), nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w roku 2013 uchylił w całości zaskarżoną decyzję i ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w roku 2013 w łącznej wysokości 540 000 zł.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podnosząc m.in. zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj.
- - art. 75 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 80, art. 107 § 3 i art. 110 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i uchylenie się od jego oceny w całokształcie, a głównie poprzez niedokonanie w niniejszym postępowaniu samodzielnej oceny kwestionowanego przez skarżącego dowodu w postaci raportu z czynności kontrolnych Nr 214/OR05/0000289/13 - dokumentującego kontrolę na miejscu, a zamiast tego uznanie za wiążącą (o mocy prejudycjalnej) ocenę tego dowodu dokonaną w innym postępowaniu o innym przedmiocie zakończonym decyzją ostateczną, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, względnie o stwierdzenie ich nieważności i ewentualnie zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego skargą na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia (...), nr (...). Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 723/14.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadminitracyjne w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2014r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II GSK 732/15.
Wyrokiem z dnia 25 października 2016r., sygn. akt II GSK 732/15 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej D. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2014r., sygn. akt III SA/Łd 723/14, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)–dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej).
W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że wyrokiem z dnia 25 października 2016r., sygn. akt II GSK 732/15 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej D. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2014r., sygn. akt III SA/Łd 723/14, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w szczególności za uzasadniony uznał zarzut naruszenia przepisów postępowania przez nieprzeprowadzenie dostatecznej kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie poczynionych przez organy ustaleń i ocen dotyczących stanu zagospodarowania działki A o pow. 100 ha stanowiącej podstawę odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że ta sama działka była oceniana podczas kontroli przeprowadzonej w tym samym czasie, dla potrzeb dopłat w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
W raporcie nr 90005-00000019420/13 stwierdzono, że do dopłat została zadeklarowana działka A o pow. 100 ha jednakże za kwalifikowalne uznano jedynie 89,26 ha tej działki. Oznacza to, że kwalifikowalność tej działki oceniano w jednym i drugim przypadku według takich samych kryteriów. Jednocześnie w tym raporcie w rubryce "Uwagi" znajduje się adnotacja informująca, że istnieje obszar o złej kulturze (sady zachwaszczone) o pow. 1,57 ha. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawiony sposób prezentowania ustaleń powierzchni działki A kwalifikującej się do dopłat rolnośrodowiskowych nie jest klarowny i budzi wątpliwości co do jego rzetelności, a wątpliwości te pogłębiają dodatkowo podnoszone w skardze i w skardze kasacyjnej zarzuty co do udziału w czynnościach kontrolnych osoby (kobiety), która dokonywała oceny w zakresie stanu drzew, a której nie wymieniono w raporcie z kontroli, a więc nie powinna być obecna przy wykonywaniu czynności kontrolnych.
Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że po przekazaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy ze skargi D. H. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia (...), nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 45/17. Termin rozprawy w przedmiotowej sprawie został wyznaczony na dzień 8 marca 2017r.
Orzeczenie natomiast, jakie zapadnie w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 45/17 będzie miało istotny wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, tj. ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w roku 2013. Wzgląd zatem na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, tj. w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 45/17, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
B.K.