Uzasadnienie
M. P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Wojewody [...] z [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności zasądzonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że skarżący wspólnie z uczącą się córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest renta wnioskodawcy oraz renta rodzinny po matce otrzymywana przez jego córkę w łącznej wysokości 1.851 zł brutto. Z powyższego dochodu komornik prowadzi egzekucję zaległości wobec urzędu pracy w wysokości 259 zł miesięcznie. Zarówno wnioskodawca jak i jego córka są osobami o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, jego córka jest właścicielką mieszkania o powierzchni 56 m2, w którym zamieszkują. Miesięczne koszty utrzymania rodziny skarżący oszacował na kwotę ok. 1.300 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. P. wskazała, że wspólnie z córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu renty wnioskodawcy oraz renty rodzinnej jego córki wynosi 1299 zł netto Z powyższego dochodu komornik prowadzi egzekucję zaległości wobec urzędu pracy w wysokości 259 zł miesięcznie. Zarówno wnioskodawca jak i jego córka są osobami o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, jego córka jest właścicielką mieszkania o powierzchni 56 m2, w którym zamieszkują. Miesięczne koszty utrzymania rodziny skarżący oszacował na kwotę ok. 1.300 zł. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
d.j.