Uzasadnienie
T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]) z [...] nr [...] [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Zarządzeniem z 8 sierpnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, 26 sierpnia 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z 9 września 2016 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Skarżąca nie wniosła sprzeciwu i postanowienie z 9 września 2016 r. uprawomocniło się.
23 września 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z 13 października 2016 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Od postanowienia z 13 października 2016 r. skarżąca złożyła sprzeciw.
Postanowieniem z 13 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 13 października 2016 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W związku z tym postanowienie z 13 października 2016 r. uprawomocniło się.
13 kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 27 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Od postanowienia z 27 kwietnia 2017 r. skarżąca wniosła sprzeciw.
Postanowieniem z 13 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 27 kwietnia 2017 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym postanowienie z 27 kwietnia 2017 r. uprawomocniło się.
11 grudnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z 1 marca 2018 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Od postanowienia z 1 marca 2018 r. skarżąca wniosła sprzeciw.
Postanowieniem z 21 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 1 marca 2018 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. W związku z tym postanowienie z 1 marca 2018 r. uprawomocniło się.
14 czerwca 2018 r. ponownie doręczono skarżącej odpis zarządzenia z 8 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z pouczeniem, że jest ono prawomocne, a nie uiszczenie należnego wpisu sądowego w zakreślonym terminie skutkować będzie odrzuceniem wniesionej skargi.
Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., pobiera się wpis sądowy. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wnosząc skargę, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. W związku z tym zarządzeniem z 8 sierpnia 2016 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Skarżąca złożyła wprawdzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże prawomocnym postanowieniem z 9 września 2016 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to uprawomocniło się, gdyż skarżąca nie wniosła sprzeciwu.
Konsekwencją uprawomocnienia się postanowienia z 9 września 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest obowiązek uiszczenia przez skarżącą wymaganego wpisu sądowego od skargi. Okoliczność, że skarżąca złożyła kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie nie ma w tym wypadku znaczenia. Co więcej, prawomocnymi postanowieniami z 27 kwietnia 2017 r. i 1 marca 2018 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W orzecznictwie wskazuje się, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu nie może zniweczyć skutków jego nieuiszczenia, nie przerywa biegu tego terminu. W takiej sytuacji kolejny wniosek podlega rozpoznaniu dopiero po odrzuceniu skargi (por. postanowienia NSA: z 10 stycznia 2007 r., I FZ 653/06 oraz powołane tam orzecznictwo; z 21 marca 2012 r., II GZ 95/12; z 3 grudnia 2014 r., II FSK 3075/14).
Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10).
Stanowisko powyższe sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela. Odmienne procedowanie mogłoby w sposób nieuzasadniony przedłużać rozpoznanie sprawy, a nawet uniemożliwić jej zakończenie w rozsądnym terminie, co przekreślałoby sens i cele toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.
Odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego ponownie doręczono skarżącej 14 czerwca 2018 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął 21 czerwca 2018 r. (w czwartek). W terminie tym skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
R.T.