Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2018 r., III SA/Łd 633/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2017 r., III SA/Łd 633/16 w zakresie błędnego oznaczenia organu administracji publicznej, który wydał zaskarżone do sądu rozstrzygnięcie. Uzasadniając wydane orzeczenie, wskutek oczywistej omyłki Sąd niewłaściwie użył imienia jednego z wnoszących skargę – J. W., którego skarga została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 września 2016 r., III SA/Łd 633/16. Zamiast imienia "A." użyto imienia "B.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - zwanej dalej: p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Natomiast w myśl art. 156 § 2 p.p.s.a. zdanie pierwsze, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym, błąd rachunkowy zaś polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych.
Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W żadnym razie sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n.; W. Chróścielewski, J.P. Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sadami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488). W doktrynie podkreśla się, iż sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (zob. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer Warszawa 2018 r., Wydanie 7, s. 513; postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155).
W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano, na pierwszej stronie uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 13 sierpnia 2018 r., III SA/Łd 633/16, w wersie 7 od góry, wskutek oczywistej omyłki niewłaściwie użyto imienia "A." zamiast "B.".
Mając powyższe na uwadze, Sąd z urzędu, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
R.T.