Uzasadnienie
Rozkazem personalnym z dnia [...] nr [...], wydanym na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (tekst jednolity: Dz. U. Nr 7 z 2002 roku, poz. 58 ze zm.), Komendant Miejski Policji w Ł. zwolnił, zawieszonego w czynnościach służbowych, D. K. ze służby w Policji z dniem 31 sierpnia 2008 roku.
Od powyższego rozkazu odwołał się D. K. Rozkazem personalnym z dnia [...] nr [...], Komendant Wojewódzki Policji w Ł. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby w Policji, określił datę zwolnienia ze służby w Policji na dzień 31 października 2008 roku, w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W dniu 25 listopada 2008 roku D. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W dniu 30 marca 2007 roku do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Zarządu Głównego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów o stwierdzenie, że art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), w zakresie, w jakim ustala się dwunastomiesięczny termin trwania zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, spowodowanego prowadzeniem postępowania karnego lub skarbowego, jest niezgodny z art. 2 i art. 42 ust. 3 Konstytucji. Sprawie nadano sygn. akt K 1/08.
Od stanowiska Trybunału Konstytucyjnego w przedstawionej kwestii zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu e.o.