Uzasadnienie
III SA/Łd 688/16
A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] (znak [...]) w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Wyrokiem z 16 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
Następnie skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, przedkładają formularz wniosku na druku "PPF". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni 112 m2. Jedyne dochody skarżącego stanowi renta chorobowa w kwocie 1.063,83 zł. Skarżący, zgodnie z oświadczeniem, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych. Wskazał na ponoszone wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, których wysokość wyliczył na ok. 1.1000 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona wnioskująca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż jedyne dochody skarżącego stanowi renta chorobowa w kwocie 1.063,83 zł. Nie posiada ona żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Z uzyskiwanych dochodów ponosi natomiast koszty bieżącego utrzymania, zakupu leków itp., które to koszty w praktyce pochłaniają cały jego dochód.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów postepowania w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.