Uzasadnienie
III SA/Łd 741/15
A. J. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnianiu wniosku skarżąca wskazała, że od lutego 2014r. jest jedynym żywicielem dwójki małoletnich dzieci w związku ze śmiercią męża. Wskazała także na trudności finansowe, konieczność spłacania kredytów zaciągniętych jeszcze przez męża. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwójką małoletnich dzieci (13 i 8 lat). Jest właścicielem domu o powierzchni 153,35 m2 (jak wyjaśniała, jest to budynek parterowy z niewykończonym poddaszem) oraz nieruchomości rolnych o łącznej powierzchni 13,58 ha. Nie zadeklarowała posiadania żadnego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Na dochody w gospodarstwie domowym skarżącej składają się: jej wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.750 zł brutto (załączyła zaświadczenie od pracodawcy) oraz renta rodzinna w kwocie 782,34 zł netto.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżąca (mając na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci) utrzymuje się z dochodów z w łącznej wysokości ok. 2.000 zł netto, co daje ok. 650 zł na jednego członka rodziny. Trzeba też mieć na względzie, iż skarżąca spłaca zaciągnięte wcześniej (przez jej zmarłego męża) kredyty, a na utrzymaniu ma dwoje małoletnich dzieci (13 i 8 lat).
Uwzględniając powyższe ustalenia, stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadnym jest więc przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
b.a.