Uzasadnienie
III SA/Łd 741/15
Postanowieniem z 19 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sprawa dotyczyła skargi A.J. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Uprzednio skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi poinformowała, że pełnomocnikiem skarżącej w niniejszej sprawie wyznaczyła adwokat B.Z.
W dniu 6 czerwca 2016 r. pełnomocnik wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zażalenie na postanowienie tegoż Sądu z 19 maja 2016 r. oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Następnie pismem z 7 września 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w związku z wniesieniem zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny – postanowieniem z 12 sierpnia 2016 r. zażalenie to oddalił.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od 1 stycznia 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801).
Należy mieć jednakże na uwadze, że zgodnie z § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Do kwestii ustalania wynagrodzenia za pomoc prawną w drugiej instancji w sprawie wszczętej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 22 października 2015 r., to jest przed 1 stycznia 2016 r., należy stosować przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 2 pkt 1 lit. d) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat B.Z. obejmuje postępowanie zażaleniowe przed sądem w drugiej instancji.
Za zastępstwo w drugiej instancji należy się wynagrodzenie według stawiki określonej w § 18 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia za występowanie w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty ulegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) oraz § 2 ust. 3 w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
D.Cz.