Uzasadnienie
W dniu [...] A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. W skardze skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zawarł również wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] skarżący wskazał, że przed Sądem Rejonowym dla Ł-Ś w Ł. w sprawie o sygn. akt [...] toczy się przeciwko niemu postępowanie karne o czyn z art. 180a Kodeksu karnego. Podał, że od rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu, tj. stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia 24 lutego 1999r. zależy wynik toczącego się postępowania karnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., nr 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).
Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania odmownej decyzji, np. decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia 24 lutego 1999r., znak [...] o cofnięciu A.K. uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. Odmowa stwierdzenia nieważności tej decyzji nie wywołuje żadnych zmian w sytuacji skarżącego spowodowanej decyzją o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. Decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym pozostaje bowiem nadal w obrocie i wywiera wynikające z niej skutki prawne. Wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej stwierdzenia jej nieważności nie może prowadzić więc do odzyskania uprawnień do kierowania pojazdami, a taki stan rzeczy skarżący wiąże ze zgłoszonym wnioskiem.
W konsekwencji, zaskarżona decyzja, której wstrzymania domaga się skarżący z uwagi na jej charakter nie nadaje się do wykonania, ani nie wymaga wykonania.
Niezależnie od powyższego należy podnieść, że sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu złożony w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest uprawniony do samodzielnego szukania okoliczności spełniających kryteria przyznania wnioskowanej ochrony. Norma zawarta w art. 61 § 3 p.p.s.a poprzez wskazanie, że sąd jest władny do działania w tym zakresie jedynie na wniosek skarżącego, zaś decyzja sądu uzależniona jest od spełnienia choć jednej ze wskazanych w ustawie przesłanek pozytywnych przesądzają, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności nie ma możliwości rozważania innych argumentów ponad te, które wskazano we wniosku. Oznacza to, że na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., to skarżący w celu uzyskania ochrony własnego interesu, po tym jak wniesie skargę, występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania aktu przez sąd, ma obowiązek wykazania istnienia oraz uzasadnienia ustawowych przesłanek popierających to żądanie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 maja 2010r., sygn. akt II FZ 182/10, z dnia 4 lipca 2012r., sygn. akt II OSK 1522/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, w żaden inny, niż wskazany powyżej nie zasługujący na uwzględnienie sposób nie uzasadniła, jak wykonanie tego rozstrzygnięcia może wiązać się z ryzykiem powstania trudnych do odwrócenia skutków, bądź niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a więc ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym, w świetle przedstawionych powyżej uwag wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak postanowieniu.
D.Cz.