Uzasadnienie
III SA/Łd 833/14
Pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r. B. W. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za okres od kwietnia do grudnia 2008 roku. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest samotną matką i ma na utrzymaniu dwoje niepełnoletnich dzieci. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwójką dzieci (12 lat i 9 lat). Skarżąca je właścicielką w ½ części domu o powierzchni 100 m2 oraz w ½ części działki o powierzchni ok. 1.000 m2 (jak wyjaśniła w toku są sprawy o podział majątku). Na dochody gospodarstwa domowego składają się: zasiłek dla bezrobotnych wypłacany na rzecz skarżącej w kwocie ok. 700 zł oraz dodatki rodzinne na dzieci – w kwocie 552 zł. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Zgodnie z oświadczeniem skarżąca nie osiąga także żadnych dodatkowych źródeł dochodu.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżąca jest osobą bezrobotną i utrzymuje się jedynie z zasiłku dla bezrobotnych oraz dodatków rodzinnych na dwoje małoletnich dzieci. Zauważyć w związku z tym należy, że z tego dochodu skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania swoje i dzieci oraz wszelkie inne wydatki. Skarżąca nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy też ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.