Uzasadnienie
W piśmie z dnia 10 listopada 2014 r. B.W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za okres od kwietnia do lipca i od września do grudnia 2008 r.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie posiada żadnych dóbr materialnych, które mogłyby pokryć zaległości spółki "A". Jest samotną matką z dwójką dzieci w wieku 9 i 12 lat. Ojciec dzieci nie żyje od września 2013 r. Dzieci nie otrzymują renty rodzinnej. Od 20 maja 2014 r. skarżąca jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. z prawem do zasiłku do 20 listopada 2014 r. w kwocie 598 zł miesięcznie. Ponadto źródło dochodu skarżącej i jej dzieci stanowią zasiłki rodzinne oraz dodatki do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka, dodatek mieszkaniowy i dodatek energetyczny. Skarżąca otrzymuje zasiłek celowy ma zakup żywności. Łącznie miesięcznie dochód rodziny skarżącej wynosi 1 397,71 zł, tj. 465,90 zł na osobę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi również do wniosku, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaś wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązując stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakłada jednakże obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. Uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek oznacza wykazanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo – graniczące z pewnością – zmaterializowania się trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu.
W ocenie sądu analiza powołanych przez skarżącą we wniosku okoliczności i załączonych do niego dokumentów daje podstawę do stwierdzenia, że zostało przez nią uprawdopodobnione w wystarczającym stopniu wystąpienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzją z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił prawa do renty rodzinnej po zmarłym P.T. dla dzieci: D.T. i A.T.. Decyzjami z dnia [...] i [..]. Prezydent Miasta Z. przyznał zasiłki rodzinne na dzieci oraz dodatki do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka na okresy od 1 marca do 31 października 2014 r. oraz od 1 listopada 2014 r. do 31 października 2015 r. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Z. przyznał skarżącej dodatek mieszkaniowy na okres od 1 sierpnia 2014 r. do 31 stycznia 2015 r. Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. przyznał skarżącej dodatek energetyczny na okres od 1 sierpnia 2014 r. do 31 stycznia 2015 r. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Z. przyznał skarżącej zasiłek celowy na zakup żywności na okres od 1 października do 30 listopada 2014 r. Nie budzi wątpliwości, że przyznanie świadczeń, o których mowa w wymienionych wyżej decyzjach, uzależnione jest od nieprzekroczenia kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, określonego w przepisach stanowiących podstawę ich wydania.
Do otrzymania tych świadczeń uprawnione są osoby o bardzo niskich dochodach, pozostające w trudnej sytuacji życiowej. Z nadesłanego przez skarżącą zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w Z. z dnia 4 listopada 2014 r. i decyzji Starosty [...] z dnia [...] poza tym wynika, że od 20 maja 2014 r. skarżąca jest zarejestrowana jako bezrobotna, zaś od 28 maja 2014 r. do 27 listopada 2014 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych. Kwota jaką dysponuje skarżąca na utrzymanie swoje i dzieci jest poniżej minimum socjalnego i minimum egzystencji. Nie pozwala na samodzielną i swobodną egzystencję. Porównanie środków pieniężnych, jakimi dysponuje skarżąca z wysokością zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji (675 151,60 zł) pozwala uznać, że w tym wypadku wyrządzenie znacznej szkody może być rozpatrywane w kategoriach ryzyka poniesienia straty na życiu bądź zdrowiu, pozbawienia skarżącej i jej dzieci podstawowych środków do życia. Ewentualny późniejszy zwrot świadczenia może nie naprawić szkody, a przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy będzie niemożliwe.
Jednocześnie należy podkreślić, że przyznanie podatnikowi ochrony tymczasowej nie powoduje anulowania jego zobowiązania – tym samym dług wobec wierzyciela podatkowego w dalszym ciągu istnieje i może zostać wyegzekwowany w późniejszym terminie (vide: postanowienie NSA z 18 grudnia 2012 r., II FZ 1139/13).
Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
U.K.