Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r., III SA/Łd 911/17, po rozpoznaniu wniosku J.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu oraz oddalił wniosek skarżącego w pozostałym zakresie. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 5 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 34 akt sądowych).
Nie zgadzając się z wydanym orzeczeniem skarżący, w dniu 15 grudnia 2017 r. (data złożenia pisma w Biurze Podawczym) wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy.
W myśl art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. do czynności, o których mowa w § 1 należą między innymi wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Natomiast zgodnie z art. 259 § 1 od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzucić na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie wobec doręczenia skarżącemu w dniu 5 grudnia 2017 r. odpisu postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 listopada 2017 r., siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczął swój bieg w dniu 24 listopada 2017 r. i upłynął w dniu 30 listopada 2017 r. Natomiast przedmiotowy sprzeciw, jak już wcześniej wskazano skarżący wniósł dopiero w dniu 15 grudnia 2017 r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw odrzucił.
D.Cz.