Uzasadnienie
W dniu 26 sierpnia 2011 roku K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. W treści skargi skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 15 września 2011 roku Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi – działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) umorzył postępowanie sądowe w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 3 października 2011 roku, skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienie, w którym zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 243 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez bezzasadne umorzenie postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy jak podkreślił skarżący "mając na uwadze charakter oraz etap postępowania sądowoadministracyjnego istnieje możliwość zaistnienia konieczności ponoszenia przez skarżącego opłat związanych ze sprawą". Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego został wniesiony w ustawowym terminie Sąd jest zobligowany do dokonania oceny sprawy w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Od powyższej zasady ustawodawca wprowadził wyjątki w art. 239 powyższej ustawy oraz ustawach szczególnych.
Skarga w niniejszej sprawie dotyczy zarządzenia zastępczego Wojewody [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. Na mocy art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) – [zwanej dalej w skrócie u.s.g.] postępowanie sądowe w sprawach uregulowanych w rozdziale 10 tej ustawy "Nadzór nad działalnością gminy" (czyli w sprawach obejmujących skargi na zarządzenie zastępcze organu nadzoru) jest wolne od opłat sądowych, a zatem w niniejszej sprawie ma zastosowanie ustawa szczególna wyłączająca regulację art. 214 § 1 p.p.s.a.
W świetle powyższych przepisów wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie mógł być uwzględniony, gdyż z mocy ustawy szczególnej korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Dotyczy to całego postępowania sądowego, a więc zarówno postępowania przed sądem pierwszej instancji, jak i postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych, niż wskazane w pkt 1 i 2 przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 100 u.s.g. orzekł, jak w postanowieniu.
a.ł.