Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania J. M. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] przyznającą J. M. zamieszkałemu w Ł. przy ul. A 44 m. 12 dodatek mieszkaniowy w wysokości 32,99 złotych miesięcznie na okres od l sierpnia 2004 roku do 31 stycznia 2005 roku. Organ II instancji wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § l pkt. l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071,), art. 2, art. 3, art. 5, art. 7, art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr. 71 poz. 734 z późn. zm.), art. l ust. l ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 856 z późn. zm.).
W rozpoznawanej sprawie ustalono, iż decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] został przyznany J. M. zamieszkałemu w Ł. przy ul. A 44 m. 15, dodatek mieszkaniowy w kwocie 61,08 złotych miesięcznie na okres od 1.
- 04. 2004 r. do 30.
- 09. 2004 r..
Jak wynika z akt administracyjnych na czas remontu dotychczas zajmowanego lokalu mieszkalnego położonego w Ł. przy ul. A 44 m. 15 tj. od 22 lipca 2004 r. do 28 lutego 2005 roku został przydzielony J. M. zastępczy lokal mieszkalny przy ul. A 40 m. 12 o powierzchni użytkowej 48,77 m2.
Wobec powyższego, w dniu 27.
- 07. 2004 r. J. M. ponownie złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Decyzją Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...], przyznano J. M., zamieszkałemu w Ł. przy ul. A 40 m. 12, dodatek mieszkaniowy w wysokości 32,99 zł miesięcznie na okres od l sierpnia 2004 roku do 31 stycznia 2005 roku. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił etapy matematycznego wyliczenia dodatku mieszkaniowego.
Zaś decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 162 § l pkt. 1 kpa stwierdził wygaśnięcie od dnia 1 sierpnia 2004 roku decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] przyznającej J. M. zamieszkałemu w Ł. przy ul. A 44 m. 15, dodatek mieszkaniowy w kwocie 61,08 złotych miesięcznie na okres od 1.
- 04. 2004 r. do 30.
- 09. 2004 r. jako bezprzedmiotowej wobec utraty prawa do lokalu.
Od decyzji Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] odwołanie wniósł J. M. W uzasadnieniu odwołania skarżący wyjaśnił, że uzyskał zastępczy lokal o większym metrażu z uwagi, że jego dotychczasowe mieszkanie wymagało remontu. Mimo większego metrażu nie płaci jednak wyższego czynszu, zatem w jego ocenie większy metraż nie powinien być także uwzględniony przy ustalaniu wysokości dodatku mieszkaniowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] przyznającą J. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 32,99 złotych.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt.1 w związku z art. 3 ust. l i art. 16 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 160% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 110% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującym w dniu złożenia wniosku.
W świetle art. 3 ust. 3 wyżej cyt. ustawy za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba, że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.
Ponadto organ administracyjny II instancji przedstawił w uzasadnieniu swej decyzji sposób wyliczenia dodatku mieszkaniowego. Mianowicie wskazał, że zgodnie z przedstawionymi mu dokumentami J. M. prowadzi 2 osobowe gospodarstwo domowe i zajmuje lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 48,77m2. Powierzchnia użytkowa mieszkania J. M. jest większa od powierzchni normatywnej, która wynosi dla rodziny 2 osobowej: 40 m2.Wobec powyższego organ II instancji wskazał, że wydatki na mieszkanie należy przeliczyć w oparciu o powierzchnię normatywną. Według deklaracji miesięczne wydatki mieszkaniowe J. M. wynoszą 105,80 zł. W przeliczeniu na powierzchnię normatywną daje to: 40 m2: 48,77 m x 105,80 zł. = 86,77 zł. Ryczałt za ogrzewanie mieszkania o powierzchni normatywnej 40 m2 x 0,2600 zł./kWh x 5 kWh7 m2 = 52,00 zł.
Ryczałt za ogrzewanie wody: 2 osoby x 0,2600 złAWh x 20 kWh/osoba = 10,40 zł. zatem łączna kwota ryczałtu w odniesieniu do gospodarstwa J. M. wynosi 62,40 zł.
Wydatki mieszkaniowe z uwzględnieniem ryczałtu po przeliczeniu na powierzchnię normatywną mieszkania wynoszą 149,17 zł.
Udział ryczałtu w wydatkach mieszkaniowych stanowi - 41,83 %
Średni miesięczny dochód na jedną osobę wynosi: 895,95 zł., zatem dochód na jedną osobę nie przekracza maksymalnego dopuszczalnego dochodu.
Ograniczenie wysokości wydatków mieszkaniowych według § 2 ust. 2 (Rozporządzenie RM z dnia 28.12.2001 w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156 z 31. l2. 2001) wynosi: 78, l0 zł. (86,77 zł. x 90%).
Organ odwoławczy stwierdził także, że dodatek mieszkaniowy dla rodziny 2 osobowej jest różnicą pomiędzy wydatkami na mieszkanie (ograniczonymi do 90%) łącznie z ryczałtem, a 12% łącznego dochodu rodziny -(78.10 zł. + 62,40 zł.) - 0,12 x 895,95 zł., co daje kwotę 32,99 zł.
Wobec powyższego, w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji dokonał prawidłowego wyliczenia dodatku mieszkaniowego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
W dniu 7 października 2004 roku J. M. wniósł na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że występuje w jego ocenie niespójność między ustawą o dodatkach mieszkaniowych a ustawą o wysokości czynszu za powierzchnie ponadnormatywną w lokalu zastępczym, przydzielonym na czas remontu. Skarżący wyjaśnił, że skoro ustawa o wysokości czynszu za lokal zastępczy za czas remontu określa że wysokość czynszu nie może być wyższa niż dotychczas- mimo ponadnormatywnej powierzchni, to ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie odnosi się do wyżej wymienionego wypadku. Ponadto skarżący wyjaśnił, że ograniczenie dodatku mieszkaniowego drastycznie pogorszy jego sytuację finansową.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, a także prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Decyzja lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) podlega uchyleniu jeśli sąd stwierdzi:
- 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
- 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania
- 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej nie można postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego bądź procesowego.
W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest sposób obliczania dodatku mieszkaniowego.
W ocenie skarżącego organy administracyjne przy obliczaniu wydatków na mieszkanie błędnie przyjęły, że powierzchnia użytkowa zajmowanego przez skarżącego lokalu mieszkalnego przekracza normatywną powierzchnię, określoną w art. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zdaniem skarżącego zastępczy lokal mieszkalny o większym metrażu został przydzielony mu z przyczyn leżących po stronie administracji. Z tego powodu nie płaci wyższego czynszu, zatem różnica w metrażu nie powinna być także uwzględniana przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego.
W ocenie Sądu powyższy zarzut nie jest zasadny. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje najemcy.
Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych w ust. 1 (ust.2).
Z akt administracyjnych wynika, że J. M. zawarł umowę najmu na lokal mieszkalny znajdujący się przy ulicy ul. A 40 m. 12 o powierzchni użytkowej 48,77 m2. Skarżący lokal ten zajmuje na czas remontu od 22 lipca 2004 r. i tylko na ten lokal może ubiegać się o dodatek mieszkaniowy.
Z tego powodu decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 162 § l pkt. 1 kpa stwierdził wygaśnięcie od dnia 1 sierpnia 2004 roku decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] przyznającej J. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 61,08 zł na lokal przy ul. A 44 m. 15.
Wobec powyższego Sąd uznał, że organy administracyjne trafnie orzekły dokonując prawidłowego matematycznego wyliczenia dodatku mieszkaniowego, zgodnie z zasadami określonymi przez ustawę z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych. Żądanie zaś skarżącego dotyczące uwzględnienia przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego powierzchni użytkowej lokalu, którego nie zajmuje nie ma poparcia w obowiązujących przepisach.
Z tych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdził, że wobec braku przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczenie w tej kwestii jest bezprzedmiotowe.