Uzasadnienie
Skarżący J. H. wystąpił z wnioskami:
- - z dnia 21 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy (o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata);
- - z dnia 25 lutego 2015 r. o wyłączenie od podejmowania jakichkolwiek decyzji procesowych w niniejszej sprawie przez referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: M. M., J. H. i A. P.-M.;
- - z dnia 26 marca 2015 r. o zwolnienie od kosztów sądowych (od opłaty od zażalenia wniesionego na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 16 marca 2015 r. oddalającego wniosek skarżącego o wyłączenie referendarzy sądowych).
Z akt sprawy wynikało, że:
- - zarządzeniem z dnia 16 marca 2015 r. skarżącego wezwano do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń na temat stanu majątkowego;
- - skarżący w wyznaczonym terminie nie udzielił odpowiedzi na w/w zarządzenie (doręczone skarżącemu w dniu 24 marca 2015 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy - zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 1) lub w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W sytuacji, gdy oświadczenie strony jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Oświadczenie złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny możliwości płatniczych skarżącego, skoro nie podał on, że posiada gospodarstwo rolne (co wynika z akt sprawy I SA/Lu 455/14), nie wyjaśnił, czy jest uprawniony do płatności do gruntów rolnych i jakie należności z tego tytułu przysługują od ARiMR, nie określił też jakie wydatki ponosi na wykształcenie córki.
Stąd wezwanie z dnia 16 marca 2015 r. zobowiązujące stronę do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń odnoszących się do aktualnej sytuacji materialnej skarżącego, było czynnością niezbędną. Wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi skarżącego, który w zażaleniu na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 16 marca 2015 r. oddalającego wniosek skarżącego o wyłączenie referendarzy sądowych od podejmowania jakichkolwiek decyzji procesowych w niniejszej sprawie, ponowił wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia skarżącego od opłaty od zażalenia (wniesionego w dniu 7 kwietnia 2015 r. - data wpływu zażalenia zawierającego wniosek o udzielenie prawa pomocy).
Skarżący nie przedstawił swojej sytuacji materialnej w sposób wyczerpujący, co uniemożliwiło ustalenie, jakie są realne możliwości finansowe skarżącego. Z uwagi na powyższe, nie można obiektywnie ocenić, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone art. 246 § 1 p.p.s.a., a to uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu (PPF), skarżący wskazał między innymi, że był osobą bezrobotną (przez okres około pięciu lat), obecnie źródłem utrzymania jest renta z ZUS. Wykazał, że na stałe miesięczne wydatki rodziny składa się podatek od nieruchomości i bieżące opłaty (woda, wywóz nieczystości, gaz, energia) – 350 zł, zakup opału (węgiel, drewno) – ok. 800 zł, koszty leczenia – 200 zł, remonty bieżące nieruchomości – 100 zł. Skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką. Uzyskała ona rentę po zmarłej matce. Okoliczności powyższe były niewystarczające do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (jak i w zakresie częściowym).
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.