Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w L. rozpatrzył zażalenie z dnia [...] lipca 2010 r. i działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] dotyczące odmowy przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Peugeot 605 nr rej. [...] za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r.
Z uzasadnienia rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej w L. oraz akt sprawy wynikało, że źródłem sporu jest kwestia zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór w/w pojazdu za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r. w sytuacji, kiedy realia rozpoznawanej sprawy przedstawiały się następująco:
- - na polecenie Policji w dniu [...] kwietnia 2006 r. w/w pojazd został usunięty z drogi i umieszczony na parkingu strzeżonym A.-A-P. S.C. M. Ł., M. Ł. w L. ul. D. [...];
- - pojazd usunięto z drogi w trybie art. 130 a ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym;
- - decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...] Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. orzekł, że przedmiotowy pojazd przechodzi z dniem [...] października 2006 r. na rzecz Skarbu Państwa;
- - wcześniejszym postanowieniem Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. tego organu z dnia [...] lipca 2009 r. przyznano Spółce zwrot wydatków i wynagrodzenie za dozór nad pojazdem za okres [...] października 2006 r. – [...] października 2008 r. oraz odmówiono przyznania należności za dozór pojazdu od [...] października 2008 r. do [...] grudnia 2008 r.
- - strona nie kwestionuje przyznanego jej świadczenia, ale uważa, że przysługuje jej także zwrot wydatków i wynagrodzenie za dozorowanie pojazdu w okresie [...] października 2008 r. [...] grudnia 2008 r. skoro organ nie zwrócił się o wydanie pojazdu i nie wyznaczył terminu jego odbioru:
- - po rozpoznaniu zażalenia na w/w postanowienie w części dotyczącej wynagrodzenia za okres [...] października 2008 r. – [...] grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. uchylił je i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a ten po uzupełnieniu materiału dowodowego o zeznania przesłuchanych świadków (w tym pracowników Trzeciego Urzędu Skarbowego w L.) postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] odmówił przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Peugeot 605 nr rej. [...] za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r.;
- - orzekające organy stoją na stanowisku, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w dniu [...] października 2008 r. Spółka odmówiła wydania pojazdu z parkingu, podobnie jak w dniu [...] listopada 2008 r. pomimo, że o woli organu likwidacyjnego odbioru samochodu marki Peugeot 605 nr rej. [...] z parkingu dozorcy, Spółka wiedziała już w dniu [...] października 2008 r., kiedy to doręczone jej zostało pismo Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] września 2008 r. nr [...], w którym organ I instancji zwrócił się o wydanie pojazdu z parkingu;
- - bezspornym jest, że przedmiotowy pojazd odebrano z parkingu w dniu [...] grudnia 2008 r.
- - wnioskiem z dnia [...] grudnia 2008 r. A. - A – P. S.C. wystąpiła o przyznanie zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór w/w pojazdu na podstawie art. 102 §2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W skardze sądowej M. Ł. i M. Ł. prowadzący działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej A. – A – P. zarzucili, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia L. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Peugeot 605 nr rej. [...] za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r. wydano z rażącym naruszeniem art. 7, art. 67, art. 68, art. 75, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz z pominięciem argumentacji Spółki, że jeżeli organ egzekucyjny zażąda wydania dozorowanej rzeczy, nie oznaczając terminu jej odebrania, bądź nie przystępuje do odbioru, to w dalszym ciągu na organie ciąży obowiązek zapłaty należności, o których mowa w art. 102 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie.
Sąd zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna. Z uwagi na charakter prowadzonego sporu należy przypomnieć w pierwszej kolejności, że zgodnie z art. 102 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dozorca obowiązany jest przechowywać zajętą ruchomość z taką starannością, aby nie straciła na wartości, oraz wydać ją na wezwanie organu egzekucyjnego lub poborcy skarbowego. Przepis ten w § 2 określa, że organ egzekucyjny przyzna, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór.
Wątpliwości natury prawnej dotyczące zasad przyznawania - w tym trybie - zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdów, wyjaśnia uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. akt I OPS 1/10. Wskazuje ona, że jeżeli właściciel pojazdu usuniętego z drogi w przypadkach, o których mowa w art. 130 a ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, nie odebrał pojazdu w określonym terminie, jednostce organizacyjnej wyznaczonej do prowadzenia parkingu strzeżonego (jednostce wyznaczonej do usuwania pojazdów) może być przyznane wynagrodzenie za cały okres wykonywania dozoru oraz zwrot kosztów związanych z wykonywaniem dozoru, w tym kosztów usunięcia pojazdu z drogi, na podstawie art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że brak jest podstaw prawnych do przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia stronie skarżącej za dozór pojazdu marki Peugeot 605 nr rej. [...] za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r. skoro w świetle prawidłowo zgromadzonego i ocenionego materiału dowodowego przez orzekające oragny, w dniu [...] października 2010 r. nie wydano pracownikom Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. przedmiotowego pojazdu, czego dowodzi między innymi "protokół odbioru samochodu" (k.8 akt adm.). W dniu 4 listopada 2010 r. również nie wydano pojazdu o czym świadczy "protokół odbioru samochodu" (k. 8 akt adm.).
W świetle zaprotokołowanych wypowiedzi świadków – pracowników Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. – A. C. (k. 66 akt adm.), A. P. (k.65 akt adm.) i A. T. (k.64 akt adm.) i K. N. (k.63 akt adm.) w dniu [...] października 2008 r. oraz [...] listopada 2008 r. M. Ł. odmówił wydania pojazdu i dlatego nie dokonano jego odbioru z parkingu przy ul. D..
Wyjaśnienia składane przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego nie podważają skutecznie stanowiska organu, który opiera się na wyżej omawianych dowodach. Brak jest natomiast innych, wykluczających fakt dwukrotnego przybycia pracowników Urzędu Skarbowego w L. na parking strony skarżącej w celu odbioru pojazdu marki Peugeot 605. Powyższej oceny nie podważają – dołączone do skargi - protokoły przesłuchania świadków A. P. i A. C. dotyczące innego postępowania administracyjnego związanego z odbiorem samochodu marki Fiat 126p nr rejestr. [...].
Spór dotyczy samochodu marki Peugeot 605. Nie ma zatem podstaw do zwrotu wydatków za dozór nad tym pojazdem od dnia [...] października 2008 r., skoro – stosownie do art. 102 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - dozorca obowiązany jest przechowywaną rzecz (ruchomość) wydać na wezwanie organu. O tym, że organ likwidacyjny chce, aby wydano mu samochód marki Peugeot 605 nr rej. [...] z parkingu dozorcy, skarżący już wie od dnia [...] października 2008 r., kiedy to doręczono pismo Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] września 2008 r. nr [...], w którym organ I instancji zwraca się o wydanie tego pojazdu z parkingu. Bez znaczenia jest kwestia przyczyn, którymi kierował się skarżący odmawiając wydania pojazdu. Zgoda skarżącego na wydanie spornego samochodu wyrażona w dowolnej formie (ustnej, czy pisemnej) i zaniechanie czynności jego odbioru ze strony organu, przemawiałyby za słusznością zarzutów i wniosków skargi.
Ponieważ nie doszło do takiej sytuacji, przepis art. 102 § 2 cyt. ustawy, określający, że organ egzekucyjny przyzna, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór, nie może stanowić normatywnej podstawy do przyznania za okres od dnia [...] października 2008r. do dnia [...] grudnia 2008 r. świadczenia, o które ubiega się strona skarżąca.
Ma ona rację, że wydanie rzeczy jest tożsame z pozostawieniem z jej do dyspozycji organu egzekucyjnego. Jednak do dnia [...] grudnia 2008 r. organ nie dysponuje swobodnie pojazdem, tylko dlatego, że skarżący M.Ł. swoim zachowaniem nie pozwolił na to. W rezultacie nie można zgodzić się poglądem skarżących, iż na organie spoczywa obowiązek zapłaty należności, o których mowa w art. 102 § 2 komentowanej ustawy za okres do czasu faktycznego odbioru dozorowanej rzeczy.
Ubocznie należy wyjaśnić, że w sprawie niniejszej wcześniejszą kontrolą sądową objęto inne rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] stycznia 2008 r. (dotyczące spornego samochodu Peugeot) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wydatków oraz wynagrodzenia za dozór nad tym pojazdem. Zostało ono uchylone wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt III SA/ Lu 437/09. Wydano go w wyniku wyroku NSA z dnia 7 sierpnia 2009r. sygn. akt I OSK 1141/08, uwzględniającego skargę kasacyjną od wyroku WSA w Lublinie z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 126/08 oddalającego skargę M. Ł. i M. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] stycznia 2008r. umarzające postępowanie.
Z tych też względów i na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.