Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 marca 2020 r. zatytułowanym "wniosek dowodowy" D. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na działanie Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarżący zarzucił m.in., że:
- - organ nienależycie wykonuje powierzone mu zadania i narusza interes strony;
- - warunki lokalowe w Biurze Powiatowym ARiMR w L. uniemożliwiły stronie dochodzenie swoich racji w bezpodstawnie wszczętym postępowaniu w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych w ramach przyznanej pomocy na zalesienie gruntów rolnych;
- - niewłaściwie załatwiono wniosek strony o zawieszenie tego postępowania.
Całokształt okoliczności podawanych przez skarżącego wskazuje, że nie kwestionuje on prawidłowości podjętych przez organ rozstrzygnięć w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Kwestionuje w istocie w trybie skargowym -określonym przepisami zawartymi w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) - wykonywanie zadań i obowiązków nałożonych na organ.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2019 r., sygn. akt I OSK 1624/19, postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13). Powyższe oznacza, że kwestie wynikłe na tle rozpatrywania skarg i wniosków nie należą do żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a." i nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlegała odrzuceniu na podstawie wskazanego przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.