Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r., R. R. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków przez Burmistrza Miasta. Skarżący zarzucił, że Burmistrz nie przedstawił Radzie Miejskiej w K. D. uchwał i wniosków Zebrania Wiejskiego Sołectwa [...] oraz podjął decyzję o negatywnym rozpatrzeniu tych wniosków.
W odpowiedzi na skargę, zawartej w piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r., Burmistrz Miasta wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.
Skarga na nienależyte wykonywanie zadań oraz przewlekłe załatwianie spraw skarżącej przez Burmistrza Miasta została złożona w trybie art. 221 § 1 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), dalej w skrócie: "k.p.a.", który to przepis stanowi, że zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami niniejszego działu Kodeksu. Zgodnie natomiast z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Analiza treści skargi wskazuje na niezadowolenie skarżącego z działania Burmistrza Miasta w zakresie nieprzedstawienia przez Burmistrza [...] uchwał i wniosków Zebrania Wiejskiego Sołectwa [...] oraz podjęcia przez Burmistrza decyzji o negatywnym rozpatrzeniu tych wniosków.
W związku z powyższym pismo skarżącego nazwane "skargą" uznać należało za skargę złożoną w trybie przepisów działu VIII k.p.a. i podlegającą ewentualnie rozpatrzeniu przez Radę Miejską w K. D. jako organ właściwy, zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a., odnoszące się do rozpatrywania skarg i wniosków nie należą bowiem do żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." i nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny, działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego.
Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 lipca 2019 r., I OSK 1624/19).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji wniesiona w niniejszej sprawie skarga na działalność Burmistrza Miasta podlegała odrzuceniu na podstawie wskazanego przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.