Uzasadnienie
Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej zaskarżoną decyzją z dnia [...] znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 61, poz. 283 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] sierpnia 2002 r. st. Sierż. M. M. od decyzji Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby z powodu wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że decyzję o zwolnieniu M. M. ze służby podjęto zgodnie z art. 39 ust. 2 pkt 3 ustawy o Służbie Więziennej, w myśl którego funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku wymierzenia kary deyscyplinarnej wydalenia ze służby. Decyzję o zwolnieniu ze służby podjęto w oparciu o orzeczenie z dnia [...] maja 2002 r. na podstawie którego wymierzono M. M. karę dyscyplinarną wydalenia ze służby za to, że w dniu [...] marca 2002 r. podczas wykonywania zadań służbowych wprowadził się w stan nietrzeźwości i w tym stanie kierował samochodem służbowym, przewożąc funkcjonariuszy Aresztu Śledczego oraz broń i amunicję. Powyższe orzeczenie zostało przez M. M. zaskarżone zażaleniem, a następnie orzeczeniem Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej z dnia [...] lipca 2002 r. utrzymane w mocy. Tym samym stało się prawomocne i podlegało niezwłocznemu wykonaniu w trybie art. 39 ust. 2 pkt 3 ustawy o Służbie Więziennej.
Na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] M. M. wniósł dnia [...] września 2002 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, zarzucając naruszenie § 4 oraz § 9 ust. 1 pkt 2 i 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 listopada 1996 r. w sprawie regulaminu dyscyplinarnego Służby Więziennej (Dz. U. Nr 135, poz. 634 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na to, że decyzja o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby z powodu wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby jest konsekwencją uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu takiej kary oraz z uwagi na to, że orzeczenie dyscyplinarne z dnia [...] lipca 2002 r. zostało przez skarżącego zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie – postanowieniem z dnia 27 stycznia 2004 r. (sygn. akt II SA/Lu 1238/02) Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Postępowanie podjęto postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r.
Rozpoznając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Postępowanie ze skargi M. M. nie zostało zakończone przed dniem 1 stycznia 2004 r., w związku z czym sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie wyżej wymienionej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że postępowanie sądowe w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] sierpnia 2002 r. zostało zawieszone postanowieniem Sądu z dnia [...] stycznia 2004 r. (sygn. akt II SA/Lu 1238/02). W uzasadnieniu owego postanowienia podniesiono, że orzeczenie dyscyplinarne o wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie (sygn. akt sprawy 3 II SA/Lu 1064/02). Z uwagi zatem na to, że decyzja o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby z powodu wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby jest konsekwencją uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu takiej kary, postępowanie w sprawie skargi na decyzję o zwolnieniu ze służby należało zawiesić.
W postępowaniu w sprawie skargi na orzeczenie dyscyplinarne z dnia [...] lipca 2002 r. (sygn. akt II SA/Lu 1238/02) wyrok wydano w dniu 10 lutego 2004 r. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] oraz poprzedzające je orzeczenie z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] jako niezgodne z przepisami prawa. Na powyższy wyrok skargę kasacyjną wniósł Sąd Dyscyplinarny przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej. Skarga kasacyjna została przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalona wyrokiem z dnia 17 lutego 2005 r. (sygn. akt OSK 1735/04).
W związku z powyższym zawieszone postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] sierpnia 2002 r. zostało podjęte postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r.
Zgodnie z art. 39 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 61, poz. 283 ze zm.) w brzmieniu na dzień wydania zaskarżonej decyzji funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Z powyższego wynika zatem prejudycjalny charakter orzeczenia dyscyplinarnego wydalenia ze służby w odniesieniu do decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby, polegający na tym, że rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania o wydalenie ze służby uzależnione jest od innego, wcześniejszego rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy o wymierzenie kary dyscyplinarnej.
Skoro zatem orzeczenie dyscyplinarne z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] oraz poprzedzające je orzeczenie z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] zostały prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2005 r. wyeliminowane z obrotu prawnego, nie może się również ostać w obrocie prawnym wydane na ich podstawie decyzja Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] sierpnia 2002 r. znak [...], jako wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego (art. 39 ust. 2 pkt 3 ustawy o Służbie Więziennej).
Z uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji pozostałaby w obrocie prawnym poprzedzająca ją wadliwa decyzja Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...], uchyleniu w myśl art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzające ją rozstrzygnięcie z dnia [...] sierpnia 2002 r.
Mając powyższe na względzie, w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1 lit.a oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie.