Uzasadnienie
G. R. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...].[...].
Postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") odrzucił powyższą skargę wobec nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi.
Odpis postanowienia z dnia 9 marca 2016 r. został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 21 marca 2016 r.
Pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 marca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Wskazać należy, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., czyli po wejściu w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 194 § 1a p.p.s.a., dodanym przez art. 1 pkt 57a ustawy zmieniającej, na odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie przepis art. 173 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 48 ustawy zmieniającej przewiduje, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Jak wskazano wyżej, zaskarżone przez stronę postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 marca 2016 r. zostało wydane na podstawie i z przyczyn wskazanych w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zatem, stosownie do art. 194 § 1a p.p.s.a. oraz art. 173 § 1 p.p.s.a. na postanowienie to przysługiwało zażalenie, a nie skarga kasacyjna.
Nie zachodziły także podstawy do nadania pismu strony biegu jako zażaleniu na postanowienie z dnia 9 marca 2016 r., gdyż pismo to nie tylko zostało oznaczone jako skarga kasacyjna, ale przede wszystkim zostało wniesione po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia.
Przepis art. 178 p.p.s.a. przewiduje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z przyczyn wskazanych wyżej wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
W związku z tym i na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.