Uzasadnienie
Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.).
W myśli art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W piśmie z [...] grudnia 2020 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. (dalej jako "skarżąca") wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 27 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Lu 219/20. Skarga kasacyjna została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego K. J. Zarządzeniem z 2 lutego 2021 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie w terminie 7 dni w dwóch egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, wskazanych w art. 176 § 2 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Pismem z 17 lutego 2021 r. prezes zarządu skarżącej, podpisujący się jako radca prawny P. H., złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku lub oświadczenia z art. 176 § 2 p.p.s.a., składając jednocześnie wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie, zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a.
Zarządzeniem z 3 marca 2021 r. pełnomocnik skarżącej radca prawny K.J. został wezwany do sprecyzowania, czy radca prawny P. H., składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku lub oświadczenia, o których mowa w art. 176 § 2 p.p.s.a. działał jako pełnomocnik skarżącej, upoważniony do sporządzenia skargi kasacyjnej zgodnie z art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a.
W wykonaniu wskazanego wyżej wezwania, radca prawny P. H. przedłożył aktualny odpis KRS, z którego wynika, że jest on prezesem jednoosobowego zarządu skarżącej spółki umocowanym do reprezentowania skarżącej.
Postanowieniem z 28 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił dopuszczenia radcy prawnego P. H. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej.
Zarządzeniem z 28 kwietnia 2021 r. sąd wezwał radcę prawnego K. J. do uzupełnienia braku formalnego wniosku z 17 lutego 2021 r., poprzez podpisanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie złożonego przez P. H. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu lub nadesłanie oświadczenia podpisanego przez pełnomocnika umocowanego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem z 23 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, ponieważ pomimo upływu terminu braki skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z 18 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie.
Nie budzi wątpliwości, że wniesiona w sprawie niniejszej skarga kasacyjna nie zawierała dodatkowych elementów wskazanych w art. 176 § 2 p.p.s.a., czyli wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie, ani oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz, że wezwanie do usunięcia braków nie zostało wykonane w terminie. Braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały zatem bezspornie uzupełnione.
Jak już wyżej wskazano, według art. 176 § 2 p.p.s.a. elementem obligatoryjnym skargi kasacyjnej jest wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Skarga kasacyjna niezawierająca wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. z związku z art. 176 § 2 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.