Uzasadnienie
W piśmie, które wpłynęło do sądu 6 czerwca 2011 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz zakreślając w nim, iż domaga się całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący nie ma stałego zatrudnienia i utrzymuje się z pracy dorywczej. Zamieszkuje wraz z rodzicami, ale prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe. Odnośnie stanu majątkowego, skarżący wykazał, że nie posiada żadnych nieruchomości, jak również żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych powyżej 3000 euro. Źródłem utrzymania skarżącego jest praca dorywcza, z której osiąga dochód w wysokości [...] zł brutto.
Przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja materialna (niski i nieregularny dochód, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów sądowych), uprawnia do stwierdzenia, że skarżący wykazał spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z powyższych względów zasadne jest przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, bowiem ich uiszczenie nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.