Uzasadnienie
W dniu 17 maja 2010 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. wpłynął wniosek J. W. o przyznanie płatności na 2010 r.
W wyniku przeprowadzonego postępowania Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. W. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR wydał w dniu [...] sierpnia 2011 r. decyzję Nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.
W dniu [...] września 2011 r. do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. wpłynęło pismo J. W. zatytułowane "odwołanie", w którym "sprzeciwia się jakiejkolwiek kontroli bez udziału swojej obecności".
Organ I instancji wezwał J. W. do sprecyzowania swojego żądania, w wyniku którego dnia [...] października 2011 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło "odwołanie od decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010".
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził niedopuszczalność złożonego odwołania, a jego odpis wraz z pouczeniem doręczono J. W. 15 grudnia 2011 r.
Dnia 13 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego) J. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie od decyzji nr [...] w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu dotyczące sprecyzowania skargi poprzez określenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję J. W. wskazał, iż skarga dotyczy decyzji Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wydanej na podstawie kontroli przeprowadzonej w dniu 13 września 2010 r. przez Biuro Kontroli na Miejscu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału ARiMR wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarga złożona do Sądu bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ I instancji jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Postępowanie sądowoadministracyjne służy kontroli pod względem zgodności z prawem aktów lub czynności, a także bezczynności organów administracji publicznej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi i wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego obwarowane jest jednak określonymi warunkami formalnymi, których niespełnienie powoduje niedopuszczalność merytorycznego orzekania i prowadzi do zakończenia postępowania orzeczeniem o charakterze stricte procesowym np. odrzuceniem skargi z powodów wskazanych w przepisie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) Model postępowania sądowoadministracyjnego został tak ukształtowany, że sprawa - zanim trafi na wokandę sądową - powinna zostać załatwiona w dwuinstancyjnym (dwuetapowym) postępowaniu administracyjnym.
Skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzje ostateczne, które zostały wydane w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę środka zaskarżenia w postaci odwołania, zażalenia, wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Jeśli przepisy takich środków nie przewidują – wniesienie skargi dopuszczalne jest dopiero po wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 1, 2 i 3 p.p.s.a.). Sąd może się zatem zająć merytorycznie tylko skargą wniesioną od orzeczenia wydanego po wyczerpaniu w/w trybu postępowania, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w I instancji, albowiem właściwą drogą kontroli tego orzeczenia jest w pierwszej kolejności administracyjna kontrola instancyjna. Niedopuszczalna jest zatem skarga złożona do sądu administracyjnego bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ I instancji i to niezależnie od tego, czy strona wyczerpała, czy nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia.
Odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. nastąpi zatem zarówno w sytuacji, gdy skarga wprost dotyczy aktu lub czynności organu I instancji niepoddanych administracyjnej kontroli instancyjnej, jak i wówczas, gdy skarga dotyczy bezpośrednio orzeczenia pierwszoinstancyjnego poddanego następnie kontroli instancyjnej - czy to merytorycznej czy tylko formalnej, a więc gdy strona nie zgadzając się z aktem organu I instancji skorzystała z przysługujących jej środków zaskarżenia, sprawa stała się przedmiotem kontroli (formalnej lub merytorycznej) organu wyższej instancji, jednak strona skarży nie orzeczenie tego organu, a orzeczenie pierwszoinstancyjne.
Nie ulega wątpliwości, że skarżący J. W. złożył skargę od orzeczenia organu I instancji, a zatem skarga na taką decyzję jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak na wstępie.