Wyrok WSA w Lublinie z 24 września 2013 r., III SA/Lu 237/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 września 2013 r.

Sprawa

sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu oddala skargę.

Skład

Sędzia WSA Jacek Czaja przewodniczący
Sędzia WSA Jerzy Drwal przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Grzegorz Wałejko przewodniczący
Asystent sędziego Małgorzata Olejowska protokolant

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. W. M. wystąpił do Prezydenta Miasta L. z wnioskiem o stwierdzenie uprawnienia do otrzymania zwrotu kwoty 425 zł, stanowiącej część wniesionej w dniu [...] lipca 2004 r. opłaty za wydanie karty pojazdu seria [...], dotyczącej samochodu osobowego marki Ford Mondeo o numerze rejestracyjnym [...].

Decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...], Prezydent Miasta L. po pierwsze stwierdził, że W. M. nie przysługuje uprawnienie do otrzymania od Gminy L. zwrotu kwoty 425 zł, stanowiącej część wniesionej opłaty za wydanie w dniu [...] lipca 2004 r. karty pojazdu, seria [...] dla samochodu osobowego marki Ford Modeno o numerze rejestracyjnym [...], a po drugie odmówił W. M. zwrotu opłaty za kartę pojazdu wydaną dla powyższego pojazdu w kwocie 425 zł.

W uzasadnieniu organ podniósł, że żądanie zwrotu przedmiotowej kwoty nie może być uwzględnione z uwagi na dyspozycję art. 79 § 2 pkt 1 lit a) Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym w dacie uiszczenia opłaty za kartę pojazdu. Zgodnie z treścią tego przepisu, prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie 5 lat od dnia pobrania przez płatnika podatku nienależnie lub w wysokości większej od należnej. Skoro W. M. uiścił opłatę w dniu [...] lipca 2004 r., to prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasło w dniu [...] lipca 2009 r.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpatrzeniu odwołania W. M., uchyliło w całości w/w decyzję Prezydenta Miasta L. oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu Kolegium wskazało między innymi, że właściwym trybem rozstrzygania w przedmiocie zwrotu nadpłaty za kartę pojazdu jest forma aktu, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a nie wydanie decyzji opartej o przepis art. 61 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Opłaty za wydanie karty pojazdu od dnia 1 stycznia 2010 r., stanowiące zgodnie z art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych niepodatkowe należności budżetowe, ustalane w drodze decyzji administracyjnej, do których zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczą tylko tych opłat, które zostały pobrane po dniu 1 stycznia 2010 r. Zatem przepisy te nie mogą być stosowane w odniesieniu do opłat nienależnie pobranych i podlegających zwrotowi, jako pobrane na podstawie niekonstytucyjnego rozporządzenia. W niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej, jak przyjął organ pierwszej instancji, lecz przepisy dotychczasowe. Wobec powyższego wniosek W. M. dotyczący zwrotu nadpłaty za kartę pojazdu należy załatwić z pominięciem formy procesowej poprzez wydanie aktu odmawiającego zwrotu takiej nadpłaty lub podjęcie czynności materialno-technicznej o zwrocie nadpłaty. W tych okolicznościach postępowanie jest bezprzedmiotowe, ponieważ sprawa zwrotu opłaty za kartę pojazdu nie podlegała i nie podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie W. M. podniósł, że organ powinien samodzielnie zwrócić nadpłatę w kwocie 425 zł, że roszczenie przedawni się dopiero w 2014 r. (zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt III CZP 24/12) to jest po 10 latach.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie o sygn. I OPS 3/07 (publ. ONSAiWSA 2008/2/21) wyrażono pogląd, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że wydanie karty pojazdu, tak jak i wydanie dowodu rejestracyjnego, jest nierozerwalnie związane z wydaniem decyzji administracyjnej o zarejestrowaniu pojazdu. Z tego względu, również obowiązek uiszczenia opłaty za wydanie karty pojazdu powstaje w toku indywidualnej sprawy administracyjnej o rejestrację pojazdu i o istnieniu obowiązku rozstrzyga organ w toku załatwiania takiej sprawy. Organ jest uprawniony do orzekania w przedmiocie tego obowiązku, przy czym nie ma podstawy do rozstrzygania w drodze decyzji administracyjnej, gdyż ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym w ogóle nie reguluje spraw dotyczących zwrotu uiszczonych opłat, a z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie można wyprowadzić zasady, że każde żądanie skierowane do organu wymaga rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej. Do uiszczania opłaty w toku zarejestrowania pojazdu nie mają zastosowania ani przepisy ustawy o opłacie skarbowej, ani ustawy Ordynacja podatkowa. Opłata ta, co do jej istoty nie ma charakteru podatkowego, gdyż jej celem jest zrekompensowanie poniesionych przez organ kosztów wytworzenia i wydania.

W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, kwestia zwrotu kwoty nadpłaconej przed dniem 1 stycznia 2010 r. z tytułu opłaty za kartę pojazdu powinna być rozstrzygana przy zastosowaniu przepisów dotychczasowych. Obowiązująca od dnia 1 stycznia 2010 r. ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, wymuszająca przez odesłanie do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Ordynacji podatkowej, decyzyjną formę rozstrzygania w zakresie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jako niepodatkowej należności budżetowej, nie ma zastosowania do czynności dokonanych na gruncie poprzednio obowiązującego stanu prawnego, w tym także do czynności zwrotu opłaty, pobranej w niniejszej sprawie w dniu [...] lipca 2004 r. Tego rodzaju wniosek potwierdza dominujący i ugruntowany obecnie pogląd prawny, że istnieje konieczność zachowania dotychczasowego trybu rozstrzygania w przedmiocie zwrotu nadpłaty w formie działań przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na które przysługuje skarga do sądu, a nie w drodze decyzji opartej o art. 61 ustawy o finansach publicznych (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2190/12, I OSK 2188/12, I OSK 2184/12, I OSK 2115/12 oraz z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. I OSK 2203/12, I OSK 2194/12, I OSK 2195/12).

W konsekwencji należy stwierdzić, że Kolegium prawidłowo uznaje, że rozstrzygnięcie o zwrocie części opłaty za kartę pojazdu, która została pobrana na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 w sprawie wysokości opłaty za kartę pojazdu, następuje w formie czynności materialno-technicznej, a nie w drodze decyzji administracyjnej. Zatem zaskarżona decyzja o uchyleniu w całości decyzji organu pierwszej instancji i o umorzeniu postępowania pierwszej instancji znajduje uzasadnienie w świetle art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W myśl tego przepisu, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub części i w tym zakresie orzeka co istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.

Powyższe oznacza, że organ pierwszej instancji ponownie zajmie się wnioskiem skarżącego z dnia [...] sierpnia 2012 r. o zwrot nadpłaty (w/w wniosek nie zawiera żądania zapłaty odsetek przez organ). Sprawę zwrotu odsetek skarżący porusza w skardze, a ich wysokość określa w dodatkowym wykazie (k. 59 akt sądowych). Odnosząc się do wniosku - zawartego w skardze - "o nakazanie zwrotu niesłusznie pobranych pieniędzy" trzeba wyjaśnić, że tego rodzaju żądanie nie jest sprawą sądowoadministracyjną i wykracza ono poza zakres sprawowanej przez sądy administracyjnej kontroli działalności administracji publicznej

Mając powyższe na względzie skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.