Uzasadnienie
G. E. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
W piśmie procesowym z 2 czerwca 2015 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek skarżąca powołała się na swoją bardzo złą sytuację materialną. Wskazała, że wraz z mężem nie mają ani renty ani emerytury, nie korzystają z opieki społecznej. Koszty utrzymania domu, w którym mieszkają pokrywa córka, wychowująca samotnie swoje dziecko i pracująca w sklepie spożywczym. Skarżąca musi uiścić składkę na ubezpieczenie społeczne rolników i podatek rolny, żyje z mężem w bardzo skromnych warunkach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).
W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi do sądu jest ostateczna już decyzja, z której wynika obowiązek zapłaty kwoty [...] zł tytułem zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnych. Jak wynika z uzasadnienia decyzji wydanej w I instancji, nieuiszczenie powyższej kwoty skutkować będzie naliczeniem odsetek ustawowych.
Biorąc pod uwagę z jednej strony wysokość kwoty do zapłaty wynikającej z zaskarżonej decyzji, a z drugiej sytuację materialną skarżącej i jej rodziny, wynikającą z treści uzasadnienia wniosku o wstrzymanie, a także z wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd uznał, że w sprawie występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Szkoda ta wyraża się w tym, że w celu uniknięcia dalszych negatywnych konsekwencji w postaci odsetek, skarżąca musiałaby uiścić relatywnie wysoką kwotę wynikającą z decyzji, to zaś mogłoby uniemożliwić zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych skarżącej i jej rodziny.
Z drugiej strony, tymczasowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie naruszy interesu publicznego, bowiem w żaden sposób nie rzutuje na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W razie oddalenia skargi, wstrzymanie wykonania decyzji opóźni jedynie moment realizacji nałożonego nią obowiązku.
W tej sytuacji potencjalna szkoda dla interesu skarżącej zdecydowanie przewyższa potencjalny uszczerbek po stronie interesu publicznego, co przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s., Sąd orzekł jak w sentencji.