Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżąca pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. zwróciła się z wnioskiem o zwolnienie od tej opłaty. Skarżąca wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie nadesłała wypełniony w dniu 21 kwietnia 2015 r. urzędowy formularz, w którym zaznaczyła, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie skarżąca nadesłała kolejny urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wypełniony 23 kwietnia 2015 r., w którym zakreśliła, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Wobec różnego zakresu wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych w niniejszej sprawie, wezwaniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. zobowiązano skarżącą do złożenia oświadczenia jednoznacznie wskazującego, czy domaga się tylko zwolnienia od kosztów sądowych, czy też zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że domaga się tylko zwolnienia od kosztów sądowych. Wezwanie powyższe zostało doręczone w sposób prawem przewidziany w dniu 7 maja 2015 r. (potwierdzenie odbioru, k-33 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Lublinie z dnia 25 maja 2015 r., k-34 akt sądowych). W związku z brakiem odpowiedzi skarżącej na wezwanie referendarza sądowego należało przyjąć, że skarżąca domaga się tylko zwolnienia od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych należy zakwalifikować jako żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja materialna, rodzinna i zdrowotna skarżącej, uprawnia do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, córką i niepełnoletnią wnuczką. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. [...] m2 oraz nieruchomość rolna o pow. [...] ha fiz., tj. [...] ha przel. (według przedłożonych razem z wnioskiem - decyzji wymiarowej na podatek rolny za 2015 r. i decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r.). Skarżąca i jej rodzina nie posiadają innych nieruchomości, jak również żadnych zasobów finansowych. Córka skarżącej osiąga dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto). Ponieważ skarżąca nie podała wysokości dochodu z gospodarstwa rolnego, dochód ten należy obliczyć na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm.) w związku obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 23 września 2014 r. (MP z 2014 r., poz. 827), w którym ustalono, że przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego wynosił w 2013 r. - 2.869 zł. Biorąc pod uwagę powierzchnię gospodarstwa rolnego skarżącej w ha przeliczeniowych, tj. [...] ha, miesięczny dochód wyliczony na tej podstawie wynosi [...] zł ([...] ha x 2.869 zł = [...] zł rocznie: 12 miesięcy = [...] zł).
Łączny miesięczny dochód rodziny wynosi zatem [...] zł ([...] zł + [...] zł), co w przeliczeniu na osobę w rodzinie stanowi kwotę [...] zł. Oceniając możliwości płatnicze skarżącej referendarz sądowy wziął również pod uwagę okoliczności podnoszone przez skarżącą w uzasadnieniu wniosku odnoszące się do stanu zdrowia skarżącej i jej męża i ponoszonych z tego tytułu wydatków na leczenie).
W świetle powyższych okoliczności (niski dochód na osobę w rodzinie, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, wydatki na leczenie schorzeń skarżącej i jej męża) uznać należy, że poniesienie pełnych kosztów postępowania nastąpiłoby z uszczerbkiem dla utrzymania koniecznego skarżącej i jego rodziny. Wobec spełnienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 (1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.