Uzasadnienie
Pełnomocnik A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [..], nr [..], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty L. z dnia [..]., nr [..]. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wskazano jedynie, że odmowa rejestracji pojazdu spowoduje, że skarżąca pozbawiona zostanie możliwości wykonywania swoich obowiązków pracowniczych, bez sprecyzowania jednak czy argument ten dotyczy wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W badanej sprawie pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania nie zaskarżonego postanowienia (co byłoby niemożliwe z uwagi na charakter tego aktu), lecz decyzji organu I instancji, uchylającej decyzję o rejestracji pojazdu i odmawiającej jego rejestracji. Taki wniosek jest dopuszczalny z uwagi na treść końcowego zdania w przytoczonym art. 61 § 3 p.p.s.a. - kompetencje sądu do wstrzymania wykonania dotyczą nie tylko bezpośrednio zaskarżonego aktu, ale także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a więc również decyzji wydanej przez organ I instancji.
Wniosek choć formalnie dopuszczalny, nie może być uwzględniony w przyczyn merytorycznych.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, że okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Bez przywołania okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownego uzasadnienia popartego dowodami, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia wymienionych w tym unormowaniu warunków (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05; z 13 grudnia 2004 r.; z dnia 27 stycznia 2005 r.; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r.; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe uwagi do wniosku złożonego przez pełnomocnika skarżącej należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie zawiera uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w tym przepisie – niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z pewnością obowiązku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie spełnia ogólne stwierdzenie, że odmowa rejestracji pojazdu pozbawi skarżącą możliwości wykonywania obowiązków pracowniczych. Odmowa rejestracji pojazdu skutkuje co prawda niemożnością korzystania przez wnioskodawcę z konkretnego auta, co niewątpliwie może się przyczynić do pewnych utrudnień związanych z codziennym funkcjonowaniem, jednakże nie można przyjąć, że okoliczność ta spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź będzie miała charakter nieodwracalny (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt I OZ 998/13, opubl. w Lex nr 1557675). Jedynie w wypadku utraty jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, Lex 1012943). W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie poparła wyczerpującymi i przekonującymi wyjaśnieniami oraz dokumentami źródłowymi okoliczności, mogących wskazywać, że użytkowanie pojazdu jest dla niej niezbędne i bez tego pojazdu zagrożona jest egzystencja wnioskodawcy.
Brak wskazania przez pełnomocnika skarżącej wyczerpujących argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania przez sąd wykonania decyzji organu I instancji uniemożliwia uwzględnienie wniosku.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.